Apo senî ke ame Siruc, Xezale hîs kerde ke do bêro keyeyê aye. Qandê cû Xezale keyber akerd û şîye kulinde ke nalmîkan pak kera.
Apo wexto ke ame verê keyberî, dî ke keyber akerde yo. Rewşe ra ewnîya û fam kerd ke Xezale qandê ci keyber akerdo. Apo wexto ke rest şêmûge şenik xo çewt kerd û şêmûge ra vîyart zereyê keyberî.
Xezale meymanê xo keyberî ra silayî zereyê banî kerd. Wexto ke meymanê ci kewt zere, Xezale zaf zerrîweş bîye. A nêzanayênê çirê wexto ke Apo yeno keyeyî mîyan, wina bena zerrîweşe la zanayêne ke Apo do çîyanê girdan bikero.
Saet bîye vîst û hîrê. Ethem şenik û baldar nêzdî keyeyî bi. Hewayê dorûverî antêne xo mîyan. Waştêne fam bikero ke xeterîye esta yan çin a.
Saet bîye vîst û hîrê û nême, Apo keyeyî ra vejîya û Ethem ver de, o pey de şîyêne. Xezale şêmûge de vindertebî. Waştêne şira zere la hetêk ra zî rayîr ra ewnayêne. Êdî ne Apo ne zî Ethem asayêne la Xezale hewna zî kuçe ra ewnayêne. Rewşe asayî nêbî. Wexto wina bîyêne, Xezale fam kerdêne ke çîyêk beno û ne normal o. Serranê derg û dila ra dima, Xezale fam kerd ke êdî bi çimanê sereyê xo Apoyî nêvînena.
Apo a şewe ame nêzdî sînorî, dewêka folklorîke de vindert. Dewe ra boya kulturê kurdî ameyêne.
Şewa bîne Apo ver bi sînorî şîyêne. Sereyê ci têmîyanek bi. Pawibê akewtişê Rojî bi. Eke tîjê Rojî eştî Dinyaye ser, o wext Roj rayîr mojneno ci. No bi hezaran serran o wina yo. Verênanê ci zî timî pawibê Rojî bîyêne. Hêza xo Rojî ra girewtêne.
Ethem bi gamanê lezkanî ver bi têlan şîyêne. Apo peyê ey de gamê dîrokî eştêne. Ethem û dewijanê ke bazirganîya sînorî kerdêne, ameyî hetê leşkerê tirkî û ver de vindertî. Leşker biheyecan bi. Bi vengêkê nizm û tersokî vat: “Hadê hemşarê mi bivîyare”. Wexto ke wina va, Apoyî fam kerd ke problem nêvejîyeno. Badê cû, Apo rest ver têlî û xo çewt kerd û têlî bin ra vîyart. Awirê ci Ethemî ser o bi. Ethem gamî eştêne la nêwaştêne ke linge mayînî ser o no. Çunke oyo ke peyê ci de ameyêne, rengê xo dayêne dîrokî. Qandê cû waştêne saxlem bivîyaro.
A şewe Apo ame rest dewa Elpelûre. Vero ke tîjê Rojî bivejîyê, Apo aya bi. Verê şibake de vindert. Rojî şenik-şenik xo mojnayêne. Apo roşnbîyayîşî ra dima, dorûver ra ewna. “Himmm” vat. Darî estbî ke ci ra zaf hez kerdêne. Baxçeyî mîyan de yew tuyêre bi tena xo ver bi cor berz bîbî. Apo bişirîya. Do a tuyêre bin de bironiştêne û mirdîya xo kitab biwendêne.
Vereşanêk bi, şiwaneyê Kaşê Miştenûre şi dewa dedê xo Elpelûre. Dî ke binê tuyêre de yewo simbêlqalin ronişte yo, ha kitab waneno. Verê cesaret nêkerd ke şiro het û merheba bido ci. La badê vîstikêk xobawer ver bi tuyêre gamî eştî. Ma bixêr dî, xêr bi silamet ra pey, Apoyî pers kerd vat: “Nameyê to çik o”? Şiwanî vat: “Berxwedan”. Berxwedan wexto ke ewna mîyanê çimanê Apoyî ra, xo ra şerm kerd. Şan de wexto ke Berxwedan ageyra Kaşê Miştenurî êdî o Berxwedano verên nêbi.
Rojê Berxwedanî mîyî çerênayêne. Vereşanêk şi yew kerraya sîyaye ser. Rojî xo verdayêne royê Feratî ser. Berxwedan aso ra ewnayêne. Xorîn fikirîyayêne û to vatêne qey bengî bîyo û bi o tewir xo de şi. Cuye, Dinya, Feza ser o fikirîyayêne. Dî ke zaf çîyanê nebaşan keno. Eke başîye bikero se beno? Badê cû Berxwedanî bilûre vete û dest bi cenayîşî kerde. Vengê bilûre weş bi mîyan şîyêne. “Aha” vat Berxwedanî. “No çîyêko baş o ney”? Berxwedanî a hing de bire da ke her ke nebaşîyêk bikero bedîlê ci de ajêk bikaro.
Berxwedanî kemaneyî kerdêne. Her ke kemaneyî kerdêne, kemaneyîyê xo hesîyayêne. Her ke kemaneyî hesîyayêne, barê ci bîyêne giran. Çi ecêb! Berxwedanî dî ke verê hende kemaneyê xo nêdîyêne. Kerra eştêne mîyan, zewtî çînayêne, nengî çînayêne, cinî û qeçekanê xo ra dayêne, maya xo ser o qîr kerdêne û badê şermayêne, kesanê nezan zeîf dîyêne û zor kerdêne, zengînan ver de destî bestayêne û vile kerdêne çewt. Dewlet sey heşo har bi, ci ra tersayêne. Apo! Ney. Apo wina nêbi.
Berxwedanî her ke kemaneyî kerdêne tifî xo kerdêne û badê cû serê zerrîya xo de nuştêne. Yew, di, hîrê. Wina pede şîyêne. Wexto ke rewşe destdaye bîye, şîyêne ajî karitêne ke humara verê zerrîya xo ser o nuşto.
Kuçe, hênî, kaş, baxçeyê banan de ajî ameyêne karitene. Ajî bîyêne gird. Fekî girewtêne. Fekîyê xamî. Badê cû fekî deresayêne. Ajê newî nê fekîyî werdêne. Bi nê fêkîyan bîyêne pîl.
Berxwedanî darî nîyetpakîye reyde karitêne. Qandê cû darî rew biyêne kewe. Berxwedanî xo pak kerdêne. Coka darî safî başîye bîyêne. Fêkîyê daran ra başîye herekîyayêne zerîya ajê newî. Ajê newî wendêne, nuştêne, tehlîl kerdêne. Cuye newe ra viraştêne. Kobanî bîyêne têser û têbin. Kobanîyij aver şîyêne.
Nê wextanê balkêşan de, Apo çîyanê girdan û dîrokî ra mijul bîyêne. Xezale zî zaf waştêne Apoyî bivîna.
Dinya roştî û tarîye ra ameya pê. Hetêk ra bena şewe, heto bîn ra beno roştî. Heywanê başî estê la heywanê dirindeyî zî estê. Awe hem serd a hem zî germ. Varit vareno, hem beno laser rijneno, hem zî xozayî keno kewe. Ecêb!
Hêzanê tarî dorûverê Kobanî girewt. Waştêne cuyeya Kobanîyijan têser û têbin bikerê. Cinîyê kobanîyijî ke sere ra heta bin, rengîn bî, hêzanê sîyayî waştêne yew çinayo sîyayî ya bipîşê. Waştêne kulo sîya dekerê Kobanîyijan mîyan. Hêzanê sîyayî zor dayêne. Kobanîyijan xo ver ro dayêne. Çunke kobanîyijan daranê Berxwedanî ra fêkîyê başî werdibî. Ê roşt bî. Bi fam û rêxistinkerde bî. Hêzanê sîyayî nêwaştêne roştî vila bibo û dorûverî ser o tesîrê xo virazo. Wexto ke wina bîye, Vakur, Başûr, Rojhelat û Rojawanî ra estareyê bereqînî ameyêne Kobanî û piştî dayêne kobanîyijan.
Tarîye şenik-şenik Kobanî ser ra girewtêne. Roştî zaf bîye kemî. Ajê neweyî fina peyêne ameyî têhet. Heminan qisaya xo kerde yew. Nameyê Berxwedanî xo rê kerdêne ala. Bi tahma fêkîyanê Berxwedanî xo bihêz kerdêne. Winî xo ver ro dayêne ke Dinya şaş û pêşaş bîye.
Peynîye de, ajanê neweyan hêzê sîya û tarîye, Baxozî de kerdêne yew kula sîyaye û fekê ci zî bi roştî ya girewtêne.
*Fotograf: ANHA

Şîrove Binuse

Şîroveyê xo binuse!
Nameyê xo binuse