Vindîbîyayîş çiqas zehmet o na dinya de. Vindîkerdiş çiqas asan bîyo nê welatî de. Yewo sey meleke bêro vindîkerdiş ra dima her çî çiqas bêwate beno. Arjantîn ra heta tirkîyaya pîsik, uca ra heta Kurdîstan, her roja şeme de mayî vejîyenê ser rayîran û şinê rasteyan. Wêneyî sêneyan ser de, mojnenê kamerayan, wênekêşan. Bi sebir bi îrade. Merdimî qet şerm nêkenê, nê mayan ver de. Bi hewteyan dest pê kerd, bi mengan ame ramitene, bi serran o wina yo. Bi desan serran o her tim wina yo. Ma qe kes şerm nêkeno. Ma ne eyb o, desan serran o na estanike wina dewam kena, bena derg û dila. Nê-nê na estanike nîya rastî ya. Qe kes nêvano Berfo, dakila yewê vindîkerdeyî, se serra vêşî cuyaye. Heta peynîya cuya xo de her tim pers kerd û va:

_Kotî yo lajê mi?

Êdî qe kes qala Berfo Ana nêkeno. Êyê ke waxtêk de qale kerdêne dima xo vîra kerd qe nêanê vîra xo. Ma şima hestanê aye ser de sîyaset kerd? Eyb o, willa bîlla eyb o. Ma merdimê, xo rê vanê merdim. Ma biaqil ê, xo heme gandaran ser ra vînenê. Ma aqil qandê çik o? Estanikî! Heme çî estanikî yo. Di ser erdê nê welatî de estanikî bîyê rastî, rastî bîyê estanikî. Têkoşînkerdişê vîst serran ra dima, ez bîya estaniknuştox. Ez hîkayeyan nusnena. La ê yê ke ez nusena heme zî rast ê. Ez rastîyan nusena ê benê estanik, ez estanikan nusena ê benê rastî. Ey homa yo! Rastî û estanikî çiqas têmîyanek ê, rastî û estanikî kewtê têmîyan, estanik û rastî çiqas têmîyan de yê. Ez estanikan nênusena, nêbîya estaniknuştox û nêbena zî. Çîyî bîyê estanikî, dime ra çîyî merdim zî kenê estaniknuştox. Estanikên şahî, weşî, coşîyan ra dima, ma nika estanikanê êş, azar, cengan nusenê. Ma ne eyb o, afernayîşê cuyayîşî ra dima ma bimanê bê cuye. Nefesdayîşê her merdimî ra dima ma bênefes bimanê. Her kesî rê ziman dayîş dima bêziman mendiş. Estanikî xeylê estê nê welatî de. Rast ê û rastîyan ra vejîyenê, benê estanikê mi, to, ey, aye, înan û ê. Her kurd ke cuyeno dima xo ra yew estanike ca verdano. Ma ma nêşenê bêestanike bimirê. Ma, ma nêşenê merdişê bêwext dest ra bireyê. Merdiş ma rê çîyêde rind o, cuyayîş zehmet o. Ma, ma nêşenê cuyayîşî normal kerê. Wa kes vindî nêbo, nêro vindîkerdene. Wa cuyayîş normal bo, merdiş zî fermanê Homa.

Ê vindî yê.

Êyê ke ez do qala ci bikera:

1- Beno ke: Kewtê damê dişmenî, dişmen gulle varnayo sey varan, çend embazanê xo ra pîya şehîd bîyê. Dişmen erd kenayo dekerdo gora bi komî. Ê goristanê ke nika vejîyenê raste, înan mîyan de bê, newe ra kifş benê. Peyê çend serran ra.

2- Beno ke: Yewo bêbext, bêbextî kerdo, dime ra zî….

3- Beno ke: Remayo dima ameyo tepiştiş û….

4- Beno ke: Tometbar bo, dadge ameyo ronayîş û tometê ci ameyo birnayîş ra dime….

Beno ke….

Nînan ha yê her ca de yê. Şima vînenê. Tena bizanê çimanê xo akerê. Ha yê heme ca de asenê. Eke şima bizanê înan ra biewnê, ê xo mojnenê şima. Her deyîra ke şima goşdarî kenê ra vengê înan yeno heşnayene. Her nuşteyo ke şima wanenê de nameyê înan ameyo nuştene. Her filîmê ke şima ewnenê ê tede kay kenê, sey kaykerdox. Eke şima înan nêheşnenê, nêwanenê, nêvînenê şerm bikerê xo ra, merdimî ra, merdimbîyîşê xo ra. Her qeçeko ke sî erzeno panzeran pey de, yew gerîla esto, eke şima nêvînenê…. Her qeçek pîlbîyayîş ra ver, beno gerîla, eke şima nêzanê….

O yo ke ez do tîya de qala ci bikera Nuredîn o. Nameyêko erebkî nayîyo pa, la çira ez nêzana. Dewa Hesto de ameyo na dinya ser. (Pertûkê, Amed, erdnîgarî, dîrok, çand r. 361 nuştoxî, Amed Tîgrîs/ Yildiz Çakar de wina nusîyayo).

Hesto (Korudağ) kewena Rojawanê Çêrmûge. Çêrmûge ra 25 û Amedî ra 119 km dûr a. Nameyê xo Koyê Hesto ra girewto. Bi texmînî mêjûyê dewe reseno 400 serran. Nifûsê dewe 500 o. Bi zaravayê dimilkî qisey kenê. Dewe de wendegehê heşt polî esto û dewanê çorşme ra zî wendekar  yenê wendegeh. Mizgefta dewe esta. Rayîra dewe asfalt a, telefon û elektrîk dewe de esto.   

Nuredîn dewêka winasî de ameyo dinya. Nameyê marda ci Îmxan a la nasname de nusîyayo İmhan. Tirkan kayî nameyê marda ey ser de zî kerdo. Nameyê pîyê ci Îsmet o. Marda ci merd a. Pîyê ci şenik mendo do bimiro. Xora her ke wêneyê ci vîneno, ser hişê xo ra şino. Qe damîş nêbeno. Mi va ya vindîkerdiş zehmet o. Ewqas zahmet o ke merdim wêneyê vindîkerde bivîno, nameyê ci biheşno, rep gineno war ro û xo ra şino. Wayêk û new birayê Nuredîn estê. Nînan ra yew rew ra yo Koyanê Kurdistan de yo. Xora o yo ke nê nuştî nusneno zî o bi xo yo. Nuredîn 3-4 serrî bi, serra 1975-76 de, keyeyê ci dewe ra bar kerd. Xora ma serranê xo zî rind nêzanê coka ma mêjûyê qetî nêşenê biderê. Wa bo na zî rastîya ma ya.

Nuredînî di serrî Rezana Amedî de ravêrnayî. Şans rind nêbî, keye reyna bar kerd şî Torbalîya Îzmîr. Uca de heme çîyî tirkî Nuredîn û keyeyê ci dimilî bî. Çina yê Ewropa, kultur zî kozmopolît bî. Nuredîn kurd, çinayê ci kurdî, kulturê ci kurdî yo. Dewlet: Kurdistan de, bi taybet zî dewan de, tena bi leşkeranê xo ya asena. La Îzmîr winî nêbî. Polîs û bûrokrasî rew-rew vejîyeno vernîya merdimî. Labelê ne Nurdedîn ne zî keyeyê ci, qet polîs û bûrokrasî ra hes nêkerdêne. Înan dir embaztî nêkerdêne. Embaztîya memurê dewlete ra, bekçî bo zî, dûr kewtena cewhera xo ra bî. Wendegeh, suxtebîyayîşî di çîyên sosret qet cayê xo keyeyê Nuredînî de çine bî. Qandê cû ne Nuredîn ne zî birayanê ci heta peynî nêwendêne. Tayinan panc, tayinan şeş, tayinan zî hewt serrî wendêne la bi çi zehmetî. Badê cû birayan û Nuredîn verê xo da renc. Ereq dayêne, bîyêne rencder.

Merdim qasî ke pîl beno hend xeripyeno. Qeçekîya xo ra dûr keweno. Museno zurî bikero, çimvêşan beno, ez-ezî ra dima gelo çiqas merdimîye manena! Ê yê ke dewan ra şinê metropolan, tayê înan sernî de dewe, ko, bax û baxçeyan xo vîra kenê. Ma Nuro, Nuredînê ma; qe winî nêbî. Qeçekî û hewnê qeçekîya xo qet xo vîra nêkerdî. Pak mend, pîr û pak. Rîyê Nuro de çîl estbî. Wexto ke game bi game pîl bî nê çîlê rîyê ci de vindî bîy şîy. Demo resa gencanîya xo bî semt. Bi aramî û zerrîpakîya xo, bala her kesî anitêne xo ser.

Serranê neway de Kurdistan bî volkan teqîya. Hişê Rayver Apo vilayê heme dinya bî. Mezgê gencan de cayê xo girewt. Gencê ke bi kul û keser pir bîyê, waştêne kîn û nefreta xo veng kerê. Rayver Apo rayîr akerd. Gencî sey Royê Dijle û Felat, herikîyay gerîla mîyan. Nuredîn zî nînan ra yew bîy. Wext ame, rest di rayîrî, êdî ganî xo rê yew rayîr weçîno. O wext şî, sey gencanê welatperwer, rojnameya ûlkem girewt xo dest, keye bi keye, merdim bi merdim geyra û vila kerd. Dimê vîst serran ra hîna zî tayn embazê ci vanê:

_Ez ey qet xo vîra nêkena. Ez ey ra xeylê çî musaya, ey ez winî perwerde kerda ke o qet vîra mi ra nêşino. Ez do her dem ey ra bestaye ba.

Ê serranê newe ra bîyayîşî de xeylê şêrgele estbî. Nê serran de tayn bo zî gewende zî vejîyayêne raste. Serra hezar û newsey û neway û hîrê de Nuro telefon akerd. Hetê bîn ê telefonî de birayê ci yê pîl.

-Alo, sekenê bira, ti senîn ê?

-Ez rind a, weşîya to wazena.

-Ti kotî yê, se kenê?

-Ez Antalya de ya, girweyena.

-Uca dûr o bira, çira şîyê uca?

-Ez mecbur menda, coka ameya tîya.

-Temam bira, sewbîn çi esto çi çin o?

-Şîyayîşê min ê leşkertîya tirkan nêzdî bîyo, ez nêzana senî bikerî. Bêrî Ewropa yan şirî koyan ser.

-Bira, ma rê Ewropa de ameyox çin o. Xora ez do zî bêrî koyan ser. Ti zî uca ra bê ma koyan ser de yewbînî vînenê.

-Tîya çend embazî estê la ez înan ra bawer nêkena ke vajera mi birişnê koyan ser. Ez nînan ra şik kena. Nê sey mîlîtananê partîye nîyê.

-Teba nêbeno, ez do tîya ra to rê randewu biviraza, ez to agahdar kena ti zî şo cayê randewu û uca ra verê xo bide Koyanê Kurdîstan. Wa randewuya min û to zî koyan ser de bo.

-Wa bo bira, ti zanenê.

Randevu: Roja pancşeme, verê postaxane Torbalî, saete yewendes de.

A roje ra dima, se bî bira, qet finê zî ne veng ne zî vaj bira. Erd qelişî, ma dinya ser û bin bîye, tena finê de vaj, se bî çi ame to sere. A roje ra heta na roje, derdan ver de ma gelek car merdî bira. Mezgê ma to ser o, zerrîya ma kulo sîya girewt bira. Tena yew fin, yew qîrdayîşêk, vaj bira vaj: “Ha yo ez o tîya ya”. Ma se beno bira.

Nika xeylê biraza û wareza pîl bîyê. Wa agahîya to est bo. Ê qeçekê ke 4-5 serrî de ma ca verdayî bira. Nika qeçekê înan yê 4-5 serrî estê. Persa to kenê, bi persayîşêde bêveng, bêvaj. Di serrî ra ver mi va:

-Biraza, Nuredîn…

Hîna mi cumle temam nêkerdibî.

Ey va:

-Zanayîşî resayê destê to, çarenusa dedo dîyar bî.

Mi va:

-Nê biraza nê, mi rê yew wêneyê ci birişnê.

Winî fam beno ke ruhê to zerrîya ma heminan de yo. Zerrîya ma heminan dejena bira, vindîbîyayîşê to dima.

Hîna zî ma yenê vindî kerdene. Koyan, dewan, şaristanan de. Ma tena ser gorêk de yew kêl wazenî, di welatek azad de, ma, ma xeylê çî wazenî! Caran lênê di tonî verdanê ma ser de teqnenê, embazî yenê çalan ra geyrenê, letêk goşt peyda kerê ke pê gorêk bivirazê. Ney, ey merdimîye ney! Çi çî peyda nêbeno, fina verçimikêk, leteyêde şutik ya peyda beno ya nêbeno. Bi nînan zî mezele nêvirazyena. Ma çin kerdişêko wina key dîyîyo ey merdimîye. Vindîkerdişêko winasî.

Ê ke xo rê vanê merdim.

Fek heme çî ra vera dê. Vazdê welatî azad bikerê. Eke welat azad nêbo do xeylî çî bêro vîndîkerdene.

VÎNDÎBÎYAYA

Ez vîndî bîya

Koyan ser de

Mijî mîyan de

Ez vîndî bîya

Tarîyê kuçanê Amedî de

Destê gonîweran û celadan de

Ez Nuredîn o

Kaşka ra ya

Nuro yo nameyê min ê dîyin

Ez Nurê maya xo ya

La ez vîndî bîya

Ez tena nîya

Sey mi

Hezarî estê

Ko, gelî

Deşt û çarşiyê şehîranê

Nê welatî de

Ez vîndî bîya

Vîst û di serran ra dim a

Vîndîbîyaya ya

Wext vîndîbîyaye yo

Seba mi

Seba hezaran

Yew kerraya mezele ronê

Verde vinderê

Şîware vajê

Vajê:

To dim a merdimîye vîndî bîya

Êdî ma to ney

Êdî ma merdimîye gêrenê

Seba vîdeoyê şîîre lînkî bitiknê.

Şîrove Binuse

Şîroveyê xo binuse!
Nameyê xo binuse