Mabeynê Kurîs Kember Sîser De

Azad Ararat

Sîya werişt ke şiro awe bişimo. Verê adirga ra vîyart. O taw verê linganê Sîya ra veng vejîya. Veng, vengê cam bî. Sîya verê linganê xo de ewniya, şuşe şiknabî. Sîya xo tada, embazanê xo de nîyada. Destpêkê bilez çimê xo ser embazanê xo ra vîyarna. Embazê ci huyayî. Semedo ke embazê ci huyayî Sîya zaf şerm kerd. Xo ra hêrsbî. Sîya verê xo çarna ke şiro, Vewrêsî vat:

-Teba nêbeno embaz.

Peyra zî binê zimêlan ra beşirî. Sîya zî seba ke şerm kerdibî, bi leze şî ke awe bişimo. Agêrayîş de bidonê awe zî girot xo dest û ame hetê koma gerîla. Kome çemberkî roniştibî. Embazanê Sîyayî şikiteyê şuşe arê day. Sîya zî şuşeyo bîn girot xo dest waşt pir bikero, awe bido embazanê xo. Amnan o. Hewa zaf germ o. Duştê Sîya de Vile roniştbî, leyê aye de zî Asmîne, Qesas, Agirî Bismil, Baran Amed, Lêl Sêwregi, Qemer Serhed, Tîjda Amed, Vewrês, Rûbar, Demhat Koçer, Baran Bidlîs. Sîya şuşeyê awe pir kerd da Vile û Vat:

-Kerem bike embaz, awe bişime.

Vile tîkê şerm kerd. Miyanê çimanê Sîya ra ewna, dî ke Sîya zî mîyanê çimanê aye ra ewneno. Hema bi lez çimê xo çarnayî, şuşe destê Sîya ra girot. Dema awe berde verê fekê xo ke bişimo, taye xo çarna, dima şimite. Nê mabênî de Sîyayî zî gerîlayanê bînan ra nîyada. Vile awe şimite pey de vat:

-Weş û war be embaz, destê to weş bê. Ti ronişe, ez awe bidî embazan.

Sîya huya û vat:

-Nê embaz nê, şima newe ameyê tîya, şima nika meymanê ma yê. Heta hîrê rojan ma do şima rê xizmet bikerê.  Badê cu êdî ez nêzana do senî bibo?

Seba ke pratîka Şêxcuma asan nîya embazê bîn ê ke goşdarî kerdênê ver xo di huyayî. Şêxcuma herêma tewr girîng a Eyaleta Xerza ya.

Sîya awe daye Baran Bidlîs zî. Baran Bidlîs awe şimite badê cû vat:

-Sipas kena embaz, destê to weş bê.

Sîya:

-Noş bo, şuşeyêko bîn zî şimenî?

Baran Bidlîs:

-Nê embaz mi ewro çaye zaf şimita. Coka nêeşkena awe bişima.

Sîyayî reyna şuşe kerd pirê awe dergê Tîjda kerd:

-Kerem bike embaz Tîjda.

Tîjdaye şuşeyê awe girewt û:

-Destê to weş bê. Bê orte mi û embaz Vewrêsî de ronişe.

Sîya bîdon û şuşe leyê kuçikan de rona. Badê cu ame û ronişt. Hîrê gerîlayanê cinîyî çend roje bîye ke Başûrê Kurdistanî ra ameybî Şêxcuma. Sîya zî vizêrî, herêma Deşta Şîne ya Muşî ra amebî. Gerîlayê ke verê ra herême de bî û ê yê ke newe ameybî, banderê yewbînî bîyêne. Vernîya heminan de praktîkêka zehmet estbîye.

Heme gerîlayî, şewdirî ra bi vatîşê “Roj baş hevalno” reyde weriştî. Hîna dinya roşna nêbîbî. Tayê mendibî ke bibo lêlê şewdirî. Her embazo ke weriştênê verê şîyênê bîdon girotênê dest û rîyê xo şutênê. Dima zî bi kefîye rî û destê xo zuya kerdênê. Tayê gerîlayan xo ra nêdîyay şêrê rîyê xo bişorê.

Vile werpewitoxe bîye, nêzanayênê ke  cayê xo di vindêra. Peyê şutişê rî û şanekerdîşê gijikê xo ra, ameye cayê kuçikan û vinderte. Şan de taye kolî ameybî hadrkerdene ke şewdirî ra adir bêro wekerdene. La, hîna rew bî, eger adir bêro wekerdene, dişmen dûrî ra eşkeno kila adirî bivîno. Ganî tîje vejîyo ra tepîya adir bêro wekerdene. O wext dişmen eger geme de zî est bo, nêşkeno adirî bivîno. Wexto ke Vile kolîyan ra mijûl bîyênê, Demhat zî ame leyê aye de vindet û vat:

-Roja to weş bo.

-Roja to zî weş bo embaz Demhat senîn î?

-Weşîya to wazena, ti senîn a?

-Ez rind a, ma rayîrê derg ra ameyî, ma zaf edizî la nika di roje ya ma amey tîya. Ameyîşê ma ra, hewn û xeyalê mi zî amayî ca. Mi zaf waşt ez bêra Vakurê Kurdistanî.

-Raşt o embaz ez zî mengêk verê şima ameya tîya. Bi raştî zî herêma Şêxcuma xeylê rind a.

Wexto Demhat wina qisey kerd, Vile zaf baldar o goşdar kerd. Çûnke aye waştenê fam bikera Demhat embazekêko senîn o. La, kesayeta Demhat nimite nêbîye. Keseyatêka eşkera bîye. Vile rî, çim, gepanê ey ra ewna, waşt fam bikero zere û teverê ey sey yewbînîyo yan nê. Vile no di roje yo Demhat şinasnayo, rîwalê naye zî aqlê aye de derheqê ey de zêde fikir nêviraziya û pîzeyê xo de vat: Ez do ewro ra tepiya Demhatî rindêr bişinasna.

Qama Demhatî zaf derg nêbîye la yê Vile ra dergêr bîye. Bejna Vile zaf kilm a. Demhat pîzeyê xo de fikirî, Vile mezgê xo ra berd û ard, nata-bota sencnê. Pîzeyê xo de vat: Na kêneke do senî ceng bikera. Do senî barê da-vîst kîlo bida piştîya xo?

Vile dî ke Demhat xorîn fikirîno, dorûverê xo ra nîyada, gerîlayî pêro cayê xo de roniştibî. Kes zêde hereket nêkeno. Her kes miyanê hadreyî der o. Eke dişmen ser înan de bêro ê do pirodêrê.  Vile serê xo berz kerd û Demhatî ra vat:

-Tîje vejîye, dinya roşn bîye ma şenî adir wekerî.

-Heya, ma adir wekerê.

-Embaz ma çaydan ronî ser kuçikan yan bi dare ser adirî de bigîrînî?

-Eke ma çuwe qulpê çaydan ra ravêrnî û ser adir bigêrî do rew bigîryo.

-Temam ma winî bikerê.

Bi wekerdena adir ra, heme gerîlayî amey pêser. Çorşmeyê adir de sey çember roniştênê. Her kes nêzdîyê yewbînî bî. Lêlî waşt çuwe destê Vile ra bigiro. Çunke Lêlî Vile bêhêz vînîtêne. Vile cenîye bîye, sey camêrdan bihêz nêbîye. No semed ra zî, Lêlî Vile zeîf dîye û zereyê xo pê vêşna. Lêlî vat:

-Embaz çuwe bide mi, ez do çaydanî adir ser o bigira.

-Ez nêdana to, ma ti vanî qey hende hêza mi çin a.

-Ez winî nêvana labelê ez wazena çuweyê destê to bigirî. Şima newe amey, hîna mêymanê ma yê.

-Partîye de, cuya gerîla de meymanî çin a. Ez şina kotî, xo sey waharê keye vînena.

-Temam embaz temam, ti zana.

Vat û fam kerd ke Vile sey kênekanê dewijan niya. Sey kênekanê şaristanan zî niya.

Lêl şenik şikîya, seba ke waşt bi hetkarî kerdîşê Vile ra, mîyanê xo û aye weşêr bikero la metod de şaşî kerd.

Baran Bidlîs a roje werdpewitox bî. Peyê araye ra çaydanêk awe girênaye. Badê cû seba perojîye riz pewt. Gerîlayî bî hîrê kome, çorşmeyê sifreyî de çemberkî roniştî. Her embazî koçike girewte destê xo û dest bi werdîşê werdî kerd. Agirî dî ke ci rê koçike nêmende. Seba ke embazî newe ameybî herême, koçikan, şuşeyan, nalmikan qîm nêkerdênê. Agir werişt  tunikê çep a şalê xo ra kardî vete. Şî leyê bîdonê awe. Uca de bîdonê koka kola estbî. Bi kardîya xo birna û xo rê koçike viraşte. Badê cû ame dest bi werdîşê werdî kerd. Koma kişte ra vengê Asmîne ame, aye vat:

-Ez nêşena rizî bê çay biwerî. Ez do xo rê çay dekera. Gelo keso bîn çay wazeno?

Kesî ra veng nêvejîya. Asmîne çaye pir kerde û ameye cayê xo de ronişte. Dest bi werdîşê werdî kerd. Yew di koçikî riz berd fekê xo û leteyêk nan zî dime ra kerd fekê xo ra. Loqme qirrika aye ra nêşî war ro, loqme aleqya. Seba ke loqme şoro war di qurt awe ser de verdaye. Qesas kişta Agirî de yo. Çend fin riz qirrika ey de zî aleqa. Şî xo rê yew şûşe awe pir kerd û ame. Nê mabênî de Rûbar berken bî. Qesas bi hêrs pers kerd û vat:

-La ti çira huyenî?

-Ti bîyî kokim, nêeşkenî bê awe riz biwerê.

-Riz wişk o qirrike ra aleqyeno. Leyê werdê rizî de werdo sey tirşike zî ganî bêro pewtene.

-Ti raşt vanî la derfet nika henda yo. Eke ma şan de şî dewe, baxçeyan miyan ra ma do şamikan, balcanan, îsotan biyarê. Embazî newe Başûr ra ameyê. Coka ma do înan rê werdêko weş bipewjê.

Tîjda:

-Şan de kamcî embazî şinê dewe?

Qesas:

-Ez nêzana, ma vereşanî de bêrê pêser, plansazî bivirazê.

Wina werd ame werdene. Xora gerîlayî lezkanî werd wenê. Her hîrê koman werdîşê werdî ra pey, nalmikî berdî leyê kuçikan ke bêrê şutene. Çaydana çaye kuçik ser de bîye. Baran Bidlîsî awa germe verdê nalmikan ser de ke bişo. Nalmikê gerîlayan zî sey yê keyeyan nîyê. Gerîlayî werdê xo nalmîkanê xişin de wenê. Mavajî çar-panc gerîlayî yew nalmîke de werd wenê û mird benê.

Tîjda peyê werdîşê werdî ra leyê adirî de kemere ser o ronişte. Baran Bidlîs nalmikî şutî dima ame orteyê embazan de xo ca kerd. Heme gerîlayî nêzdîyê adirî de çemberkî roniştî. Winî roniştî ke tivana qey çembere bi destan ameya viraştene, winî weş amebî pê. Heminan rîyê yewbînî vînitênê. Tîjda zî dî ke embazê ci şimitişê çaye rê hadreyê, çaydane girote û şîye orteyê embazan. Baran Bidlîs zî çaydana qije ya ke dem tede yo girote û şî leyê Tîjda de vindet. Tîjda awa giriyayîye dekerde şuşeyêk. Waşt şuşeyan taçarno la aye ra ver Qemerî şuşe girot û şuşeyî taçarnayî. Bi rêze heme şuşeyî bi awa germe taçarnayî. Demo ke Qemerî şûşeyê destpêkê taçarna, Tîjda zî awe pir kerde. Her şûşe ke ame pirkerdene ra pey, Baran Bidlîsî zî dema çaye dekerde.  Şûşeyê çaye ya yewin Qemerî girot û da destê Qesasî, Qesasî da destê Vile, Vile da destê Sîya, Sîya da destê Rûbar, Rûbarî da destê Agirî, Agirî da destê Baran Amed, Baran Amed da destê Lêl, Lêlî da destê Asmîne, Asmîne da destê Vewrêsî, bi na tore xeleke temam bîye. Şuşeyê çaye ya dîyine zî şîye heta destê Asmîne. Wina bê ke kes cayê xo ra werzo, çaye reşte her kesî. Baran û Tîjda zî miyanê çembere de cayê xo girewt. Şeker zereyê tewreyêko Agirî bi destê xo deştbî de bî. Tewreyê şekirî  şî heta peynîya çembere. Verê Vewrêsî şeker dekerd şûşeyê çaye û şekir da Asmîne, winî heta Qemerî şekir verê embazan ra vîyart. Peynî de Tîjda û Baran Bidlîsî zî şeker dekerd şûşeyê çaya xo û têvda la heta şekir ame ver înan, çaye şenik sar bîbî.

Vewrêsî şûşeyê çaye girewt û berd ver fekê xo, şenik nêzdîyê lewanê xo kerd la pa nêna. Waşt fam bikero, çaye zaf germ a yan ney. Dime ra firêk çaye şûşeyî ra şimite. Sereyê xo berz kerd û embazanê xo ra ewna. Heme vindetê, çaye şimitîşî ra mijûl benê. Her kesî zereyê xo de vatêne, “Gelo do kam dest bi qiseyî bikero”. Vewrês seba ke fermandarê eyaletî yo, waşt bêvengîyê bişikno,vat:

-Embaz Tîjda şima çira ma rê qala Başûrî nêkenê?

-Ma do qala çi bikerê?

-Hema şima zanenê, embazê ke Başûr ra ameyî wa ma rê taye çîyan vajê.

-Embazê Başûrî şima rê zaf selamî kenê. Roja destpêkê de zî mi vatbî. Embazî vanê wa hol qaytê xo bikerê. Seba ke gerîlayî newe de eyalete Xerza de ca bîyê, embazî şa yê. Embazê Başûrî hem perwerde vînenê hem zî gureyê xo ramnenê. Koyan ser de meterîsan virazenê. Eke dişmen bêro, wazenê înan rê xêrameyişêko rind bikerê. Leyê pêroyê nê karan embazî voleybol û futbol zî kay kenê.

Qemer:

-Mi zaf vîra kaykerdîşê voleybolî kerdo.

Baran Amed:

-Ma voleybol zî kay o?

Qemer:

-Ma kay nîyo çi yo?

Baran Amed:

-Kay o la kayê kênekan o. Eke ez şirî Başûr ez do futbol kay bikerî. Va. Ca de nê vatîşanê xo ra poşman bî ke va:

– Nê-nê ez ne şina Başûr û ne zî fitbol kay kena.

Asmîne:

-Cinsperestîye meke Baran, voleybol zî futbol zî kayê cenî û camêrdan ê.

Qemer:

-Fam nêkerdo, fam nêkerdo.

Asmîne:

-Feraseta to sey 89 ya. (Serranê newayan de tay çete vejîyaybî orte. Ferasetê înan şaş bî, yê dişmenî bî.) Ma to qet perwerde nêdîyo?

Qemer:

-Do fam bikero, do fam bikero.

Sîya:

-Errrîk şima sey Habîl û Kabîlî danê pêro.

Tîjda:

-Teba nêbeno, embazan yewbînî ra fam nêkerd. Ameyîşê ma ra ver ma di mengan perwerde dî. Perwerdeyê ma sîyasî û leşkerî bî. Seba ke kam do şehîd bibo, kam do bimano, nîno zanayene, embazan zaf qîmet da ma. Embazê ma zî bi taybet amey weçînayene. Ma şenî vajî ke heme embazan zaf waşt  bêrê Vakur de têbikoşê, zaf xo ver ro da. Mavajî, embaza Vile, hîna perwerdeyê Akademîya Şehîd Bêrîtan de ferz kerdbî ke bêro Vakur. Zaf xoverro da peynî de zî serkewt.

Vile:

-Mi waşt ez şîra Eyaleta Amed la pêwîstîyê tiyayî estbî, ez zî ameya tîya. Çi beno wa bibo, ez do rojê şira Amed.

Rûbar:

-Na fereseta herêmgerî ya. Kamcî cayê Kurdistanî beno wa bibo ganî ma tey de gerîlatîye bikerê.

Vile:

-Labelê…

Baran Amed, Demhat Koçer lezkanî amey kewtî çembere mîyan. Ê nobedar bî coka teyşan û veyşan bî.

Qesas:

-Çi est bî çi çin bî, şima dorûver ra hol nîyada?

Demhat Koçer:

-Ma dorûver ra ewnîya la na dûrbîne zaf bi weşîya mi nêşîye.

Qesas:

-Çira embaz, çiçî biyo?

Demhat Koçer:

-Ez vana qey embazan nobete de cixare anto û dûrbîne nêpawita. Dû kewto zereyê dûrbîne, demo ke mi pê ewna geme weş nêasaye.

Înan wina minaqaşa domna. Qemerî serê xo kerd xo ver, kêmasîya xo fam kerd la êdî çiyo ke bîbî, bîbî. Tayê kêmanîyan ra agêrayîş mumkin nîyo. Ey qutîya xo tunika yelege ra vet û kerd engiştanê destê çepî mîyan. Bi engişta qije qutîye kişte ra girewt. Hîrê engiştê bînî serbest mendî. Bi destê raştî pela cixareyî qutîye ra vet. Pele berde lewanê xo bi ziwanê xo kerde hît. Dime ra pele girewt destê çepî û bi destê raşt zî cayo hît bîbî şenik-şenik birna. Bi hîrê engiştanê destê çepî pela cixareyî girewt. Bi destê raşt tutin dekerd. Dime ra kişta huşke ya pele kerde binê kişta hîte û cixare pîşt. Kişta hîte şenik akerde û reyna hît kerde. Bi hîtkerdîşî ra her di kiştê cixareyî day ser yewbînî û pela hîte pa naye. Cixare kerd fekê xo û fîşte ta. Dû ant heta şî miyanê pişike. Axuyo ke miyanê dû de bî bi dû ra şî zereyê ci. Qemer vat oh û dû kerd teber. Demhat Koçer zî Qemerî ra ewna û vat:

-Ohê çi embaz, to axu ant zereyê xo û dima zî vanî oh. Senî beno ke merdim hem axu anceno hem zî vano oh, ez qet fam nêkena.

Vereşanî ra fermandarî amey pêser. Kombîyayîş kilm bî. Seba plansazîya a roje bî. Fermadarê Eyalete Vewrês, Cephe Qesas, ê herême zî Rûbar o. Fermandara cinîyan Tîjda yê tîman, Demhat û Agirî pêro pîya kewtî mîyanê galegale. Kombîyayîşo kilm şenik derg bî. Badê cû bi viraştîşê plansaziye ra kombîyayîş bi peynî bî.

Roja bîne Sîya reyna şuşeyê çaye şikna. Seke çik nêbiyo viyart şî cayê hewnkerdîşî û radyo girewt destê xo ke Radyoyê Vengê Mezopotamya bigoşdaro. Asmîne xobixo qisey kerd û vat: “Eke wina dewam bikero, heta çend rojanê bîn şuşeyî nêmanenê”.

Yew roja bîne ancî gerîlayî noqta de ronişte bîy. Roje asayî ravêra. Dema wext bîye vereşan, Qesas cayê xo ra werişt û vat:

-Embazênê, zerrîya mi perrena enguran ro. Ez do şirî bover enguran bîyarî. Gelo kam wazeno mi reyde bêro.

Tîjdaye, Asmîne, Vile, Lêl, Sîya têfekra vatêne; “Ma do bêrî.” Badê cû na kome xo noqta ra vera cêr da. Dimê panc deqayan amey qeraxê laye. Uca tayinan hema ser pa ra, tayinan zî roniştî, pêlav û gore lingê xo ra kerdî. Dime ra zî şalwarî antî heta saqe (zanî). Bi rêze awe ra vîyartî û şî resay bover. Uca reyna gore antî lingan û pêlav kerdî pay ra. Qesas qeraxê laye de rayîr ser o heta heme embazî amey pêser vindert. Peyra zî kome kewte rayîr ser û şîye. Ê şenik şî nêşî, reştî yew hênî yo ke rayîr ser o yo. Uca êyê ke teyşan û nêteyşan hemeyan hênî ra awe şimite. Awa hênîyanê Kurdîstanî zaf bi tamê, coka gerîlayî rew-rew bê şimitîşê awe, hênîyan ser ra nêravêrenê. Awe şimitîşî ra pey kome ancî kewte rayîr ser. Vile ser raye ra bi tena xo giran-giran şiye, dorûver ra çimanê xo zî çarnayêne. Xoza zaf xasek bîye. Zerrîya Vile zîz bîye bi vengêko nişkek dest bi vatîşê deyîre kerd. Aye vatênê; “Pirodê dezayê mi piro dê/ piro dê xalzayê mi piro dê/ pirodê dedkeyna pirodê. Seke vengê Rencber Ezîzî Koyê Sîser ra gulbang bido winî. Vile vinderte, xo tada, Tîjda ra pers kerd û vat:

-Embaza Tîjda, radyo bi to ra yo?

-E, bi mi ra yo. Ma rayîr ra şînê ma ti wazena radyo goşdarî kera?

-Qet mepers embaz. Ez zaf wazena çend deyîran bigoşdara.

-Çira çi çî bî ke?

-Ma ti nêvînena, na xoza; koyî, lay, birr…

-Temam ho to rê, radyo goşdarî bike, ma qey ti newe Kurdistanî vînena!

-Ya, ya, ya ez newe Kurdistanî vînena. Ma qey ti nêzana xasekîya her cayê Kurdîstanî cîya ya.

Qesas şî ver yew mewêre de vindert. Xo gopale ser o çewt kerd. Her gerîlayê ame dest eşt mewêre, gûşe cira kerd. Engurê sûrî, engurê rindekî. Tama înan zî zaf weş a. Her kesî tayê engurî werd. Qesas goş û çimê xo akerdî, çorşme ver çiman de yo. Çeka kalaşnîkofî dest de ya, qerşune ramita lûleye ro. Eke dişmen qerşunê yewine bierzo, a dîyine do Qesas biteqno. Winî hadreyo ke verba dişmenî vindero û şer bikero. Tayê dem ravêra, hîsanê Qesasî ci ra vat, teba çin o. Hemeyan gûşeya engûre ya destê xo werdêne. Êdî dest bi cirakerdîşê kerdênê ke embazanê xo rê berê, Qesasî veng fîşt xo ra û vat:

-Nika enguran ci ra mekerê, hîna mewêreyê bînî estê.

Badê cû dest eşt gûşeyêk û ci ra kerd. Giran-giran engurî werdî. Embazê ci zî amey leyê ey û vindertî. Qesas bi gopala xo Koyê Sîser mojna. Waşt qisey bikero la hîna fekê ey de engurî estbî. Engurê fekê xo cawitî. Dime ra beşirîya, dest bi qiseyî kerd.

-O koyo ke şima vînenê, Koyê Sîser o.

Asmîne:

-Çira ci rê vanê Sîser.

Qesas:

-Nêzana, labelê Sîser cayê gerîlayan o. Verara ci tim û tim gerîlayan ra akerdeya. Seba mendîş û şerkerdîşî, zaf destdayeyo. No zî Kurîs o. Heme cayê xo kerre û birr o. Sey maya ma ma paweno. Dişmen rew-rew nêkeweno mîyanê ci. Ci ra tersen o.

Sîya:

-Dişmen koyî ra tersen o yan gerîlayan ra?

Qesas:

-Dişmen koyî ra zî gerîlayan ra zî tersen o. O kaşo ke aseno, par payiz ma uca dişmenî ser o çalakîye viraşte. Wext vereşan bî. Ma hêriş kerd û panc leşkerî kiştî. Bi hezaran esker amebî operasyon kerdênê. Ziyadêrî komandoyî bî. Labelê nêşayêne vera ma teba bikerê. Ma çalakîye viraşt û heto bîn de xo nimitna.

Asmîne:

-Şima dişmenî ser o çekî hewa nêdayî, kel-melê înan nêgirewt?

Qesas:

-Nê embaz ma çî-mî nêgirot. Heme çorşmeyê ma esker bî. Ma kotekî xo raxelesna. Nika zî ma bêrê ser Koyê Kember. Kerreyî ser de zaf çin ê labelê birrê ci seke aseno sixlet o. Ge-ge esker yeno hetê cor ra birrî mîyan de xo nimneno û keşîf keno. Dişmen bi no tewir wazeno cayê gerîlayan tespît kero û darbe piro do.

Badê na xoşebere, her şeş gerîlayî şî di mewêreyanê bînan ra zî engurî ci ra kerdî. Qesasî tayê taybentmendîyê geme zî embazanê xo ra vat. Badê cû agêrayîş de ancî Qesasî va:

-Ma peyê Koyê Kurîs ra şînê heta Koyê Andok, Kember ser ra şinê heta Tûxe.

Tîjdaye pers kerd:

-Peyê Sîser de kamcîn herêmî, dewî estê?

-Peyê Sîser de qezaya Hîzan esta. Şaro ke tîya de cûyeno zafêrîyê înan cerdewanîye kenê. Serranê ravêrayî de embazî uca de mendî la serre 2000î ra tepîya gerîlayî nêşinê uca. Çunke  embazê ke a herême bişinasnê çin ê. Cerdewanê ucayî zî zaf har ê. Humara ma zî qîm nêkeno ke ma tayê embazan birişnê uca.

Asmîne:

-Na laye kotî ra vejîyêna, çimeyê naye kotî yo?

Qesas:

-Nêzana la çiyo ke ez zana, eke merdim kişta laye ra şîro, reseno şaristanê Bidlîsî. Dewê ke beyntarê Kurîs û Sîser ra asenê newe ra ameyê û ca biyê. Serranê 1990an de heme dewê ke tîya de yê dişmen veng kerdibî. A gelîya ke şima vînenê zaf rindek a. Gelîya ke qeraxê laye de riz zî karitîyeno/êno karitene.

Bi nê qise û qalîyan ra dima, kome ameye resaye kişta laye. Kome laye ra vîyarte û şîye orteyê embazanê xo de ronişte. Engurê ke bi xo ra ardibîy ronay. Sîya şî ke çaydane biyaro, çaye pir kero. Ameyiş de verê xo ra nêewna. Nêewna û verê lingan ra bî tingir-mingira şuşeyanê çaye. Şuşeyî şikitî, kesî çiçî nêvat, tena Asmîne awirek eşt ke sey tîre bî. Sîya zî ewna Asmîne ra. Çunke zano ke Asmîne do çîyêna vaja. Sîya peşmerîya la Asmîne zaf cidî bîye. Asmîne vat:

-Ma, ma do ser serê nê koyî de senî şuşeyan peyda bikerî. Her roje şuşeyêk-di şuşeyan şikneno. Peynî de ma do nalmikî de çay bişimê.

Sîya:

-Teba nêbeno ez do şirî dewe ra şuşeyan biyarî. Ma serra 97 de şuşeyê ma estbî? Nê çin bî. Qutîkê awmeyweyê ke eskeran şimitênê û eştênê ma arêdayênê û pê çay şimitêne.

Rûbar:

-Ti zî kemanîya xo seke asayî bo mojnenî, taye baldarbe embaz.

Sîya:

-Nê gerîlayê seserra 21ine yê, seserra 20an de nan çin bî ma biwerê. Nika serra 2007 a heme çîyê ma est o.

Vewrês:

-Babete ser o qisey bike. Mijare şikitîşê şuşeyê ke to şikitnayî ya. Mijar gerîlatîya kan û newe nîya.

Sîya:

-Mi zî vat qey ti do hetkarîya mi bikerî. Ma serra 97 de pîya bî, ti o taw zî sey nika fermandarê mi bî. To zî xatirê mi nêgirot. Ka bêrê-bêrê, êyê ke enguran wenê wa biwerê, êyê ke çay şimenê wa bêrê çaye bişimê.

Roja bîne vereşan ra gerîlayî ameyî pêser. Serekê kombîyayîşî Vewrês bî. Ey vat:

-Embazênê, ma do ewro noqtaya xo bivurnê, coka ma rew dest bi kombîyayîşî kerd. Embazî şenê cuye û xebatî ser o qisey bikerê. Embazî şenê rexneyê xo zî biyarê ziwan, şenê pêşniyazan zî bikerê.

Rûbar:

-Destur esto embaz?

Vewrês:

– Kerem bike.

Rûbar:

-Cuya ma asayî ravêrena, ma girweyê xo zî kenê. La çiyo ke ez wazena vajî,  noqta mîyan de kel û melê ma zaf vila yê. Çiyê ke şewq danê nênê nimitnayene. Dişmen şeno dûrî ra û hewa ra noqta ma bivîno. Coka asayîşê ma keweno xeterîye. Bi taybet zî embaz Qemer dema beno werdpewj dîqat nêkeno. Coka ez embazî rexne kena wa baldar bo.

Vewrês:

-Temam. Sewbîna embazê ke wazenê qisey bikerê wa kerem kerê.

Vile:

-Destur esto?

Vewrês:

-Kerem bike.

Vile:

-Ma amey herême ra tepîya, nê çend rojan de bander bî. Êdî embazê cinî zî şenê şirê gureyê teberî. Fermandarî plansazîye de ca bidê ma zî hol bo.

Vewrês:

-Temam ame famkerdene. Embazê bînî.

Qesas:

-Destur esto?

Vewrês:

-Kerem bike.

Qesas:

-Bi ameyîşê embazanê newî ra ma do girweyê xo başêr bikerê. Vernîya ma de kiriştişê erzaq û viraştîşê çalakiyan esto. Hewceyo embazî xo hadre bikerê.

Vewrês:

-Temam. Sewbîna?

Qemer:

-Ez ameya rexnekerdene, ez do nika ra tepîya hîn zafêr baldar bî. Seba ke disîplîna ma noqta ma ra dîyar bena. Ez do rexneyê embaz Rûbarî ser o vinderî.

Vewrêsî reyna pers kerd:

-Keso bîn o ke biwazo qisey bikero esto?

Kesî ra veng nêvejîya. Eke Vewrêsî dî kesî ra veng nêvecîya va:

– Temam, eke kes qisey mekero, ez zî çiçî nêvana. Seke embaz Rûbarî va, ma heme embazî bi baldarî cuye û noqta xo ser o vinderê ke dişmen zeîfîyanê ma ra sûd megîro. Çiyo ke embaza Vile vat raşt o. Êdî ma do pêro pîya têkoşîn bikerê. Seke embaz Qesasî zî vat, ma do di hetî ra gure bikerê. Embazî do biedizîyê. Coka hetê ruhî û bedenî ra ma xo hadre bikerê. Temam, peynî de kes çîyê vano? Eke çiyo bîn çin o, wa embazî werdî-werdî xo hadre bikerê, ma do şirê noqtaya bîne.

Şan de dema hewa bîye lêl, kome kewte rayîr ser o û şîye. Kaşê Koyê Kemberî de xo bi ca kerd. Ca nêzdîyê dewêk o, la dewe veng a. Cayo ke koma gerîlayan xo ca kerd, zaf xasek o. Çend gozêreyê girdî estê. Nînan ra yew Gozêra tewr tay se serrî ya. Gozêre zaf berz a û gilê ci zî zaf hîra yê. Binê Gozêre ra asmen nêaseno. Binê yew gozêre de hînî zî esto. Awa hînî zî zaf bi tama. Nêzdîyê hînî de gerîlayê camêrdî, şenik dûr de zî gerîlayanê cinîyan xo bi ca kerd. Mesûlê asayîşê, Demhat Koçer nameyê gerîlayan bi rêze defterî ser de nuşt. Peyra zî rîpel ci ra kerd ke bido nobedarê destpêkê.  Serê lîsteye de nameyê cenîyan estbî. Goreyê naye lîste wina bîye.

Lîsteya Nobedarîye

Nameyê nobedar                               saete

Vile                                                    09-10

Asmîne                                              10-11

Tîjdaye                                               11-12

Qesas                                                12-01

Baran Amed                                      01-02

Lêl                                                     02-03

Sîya                                                   03-04

Demhat Koçer                                    04-05

Selam û Rêzên Şorişgêrî

18.09.2007

Bi rêze heme embazî nobete gênê. Dima zî nobedarê pey xo ra aya kenê. A şewe zî wina dewam kerd heta rêze ameye Sîya. Sîya şenik hewngiran û keyfî bî, Lêlî venga ci da vat:

-Embaz Siya, Siya, la werz-werz.

Sîya:

-İiimmm, çiçyo çi wazenî?

Lêl:

-Werze ti nobedar î.

Sîya:

-Temam lo temam.

Lêl:

-Ho to rê lîste, kefîye xo ser ra wedare.

Sîya:

-Temam, ti êdî şo.

Sîya nêwerişt, rakewtişê xo nêxeripna. Lîste kerde serê xo bin û hewn ra şî.

Demhat Koçer şan de dema xo derg kerd ke rakewo, çend deqa fikirîya. Roje, şewdirî ra heta şan çi kerdo, çi nêkerdo, heme ver çimanê xo ra ravêrna. Çi kêmasî vejîyayê, çi başî ameyê kerdene, cêmiyan kerdî. Peynî de zî pîzeyê xo de vat: “Ez do saete 4-5 de nobedar ba. Ez do saete 4 de aya ba û werza.” Demhat Koçerî wina mezgê xo de saete ronaye. Wext ke ame Demhat Koçer aya bî. Taye çorşme goşdar kerd, çik çin bî. Vindert ke nobedar bêro ey aya bikero. Taye dem vîyart la kes nêame ke ey aya bikero. Gepa xo ya çepe arde verê çimanê xo û çila saeta casyo wekerde. Saet 4 ra 15 ravêrena. Dima çila saete hewn ra kerd. Giran-giran werişt û şî cayo ke Sîya hewn kerdbî. Seba ke lîste viraştibî, zano ke kam do bêro ey aya bikero. Sîya zî aya kerdişê nobedar ra tepîya fina hewn ra şîbî, hewnêko xorîn de bî, top zî bêro eştene aya nêbeno. Zerrîya Demhat pê veşaye, qîmiş nêbî ke Sîya aya bikero. Demhatî xobixo vat: “Teba nêbeno, ez do kombîyayîş de rexne bikera.” Wexto saete bîye panc, Demhat şî hetê heme embazan û înan ra yew bi yew vat: “Şewdirbaş embaz!” Dimê aya kerdişê embazanê camêrdan ra, şî hetê embazanê cinîyan. Hîna 4-5 metre mendibî, venga înan da û vat: “Şewdirbaş”. Gerîlayan ra veng nêvejîya. Demhat şenik vindert û badê cû reyna veng fîşt xo ra:

-Embazinê şewdirê şima weş bo, de werzê.

Tîjdaye veng heşna û cewab da:

-Şewdir weş embaz, ma aya bîyê.

Ayabîyayîşî pêroyê gerîlayan ra pey dema şikitena ara de, Demhat Koçer waşt şenik tinazî bikero, ey vat:

-Embaz Sîya lîsteya nobedarîye kotî ya?

Sîya:

-Nêzana kotî ya, vindî biya?

Baran Amed:

-Ma se bîyo, embaz Sîya hewn de mendo?

Sîya:

-E, ez hewn de menda la Lêl zî ez rind aya nêkerda.

Lêl:

-Çi çi çi, mi hende venga to da, ti aya bî la nêweriştî.

Demhat Koçer:

-Mi fam kerd, şima hurdmîna kêmasîye kerda. Yewî weş aya nêkerdo, yo bîn zî nêwerişto. Coka ez do kombîyayîş de pêşnîyaz bikerî. Şima hurdmîna zî di şewan di saetan nobede bigîrê.

Nê qisayan ver gerîlayê bînî keyfweş bî, yarenîye kerdênê; heya, eke di kes di saete nobet zêde bigîro, do di kesê bîn zî nobet megîrê.

Peyê araye ra, Sîyayî şuşeyêko çaye yo bîn zî şikitna. Asmîne bi hêrs û acizî vat:

-Êdî ez do heme şuşeyan bîyara pêser. Dema ma kewtî tewgere, ez do heme şuşeyan dekera çanteyê xo. Êdî ez nêverdana yew şuşe zî bêro şikitene.

Nê qisayan ra pey kesî ra veng nêvejiya.

Roje bi lexe û huyayîş domyaye. Hetê bîn ra zî, nanpêwjan mîr alawa, nan pewt. Ê yê ke erdîşa ci derg a, ardîşa xo terdnê. Tayênan puçê xo zî şutî. Vereşan ra yew kome xo hadre kerd ke şiro dewe. Verê ra hewcedarî ameybî waştene. Nika zî do şirê înan biyarê. Ê yê ke noqta de mendî, lêlbîyayîşê hewa ra ver, adir wekerd û çaydane de awe girênaye. Dema dina tarî bîye çaydane naye ser bizotan ke çaye serd nêbo. Ê yê ke şî dewe kel û mel ard, noqta de çaya xo şimite û werdî-werdî şî cayê xo ke hewn bikerê. Ê yê ke aya mendî tena nobedar bî.

Seba ke humareya kome şenik a, cenî û camêrdan miyan de zaf beyntar çin bî. Sîya zî saet 12-01 de nobedar o. Eger şewe de dişmen eşt ser înan, do lezkanî bêrê pêser. Eger çorşme de çiyê ke nêno waştene yan zî aya kerdene pêwîst bo, nobedar şeno demo kilm de heme embazan aya bikero. No semêd ra zî gerîlayê cenî nêzdîye camêrdan hewn kerdêne.

Sîya dema nobeta xo de çorşme ra gêra, seba ke şewe merdim bi çiman teba nêvîneno, Sîyayî goş na birrî ser. Çik çinêbî, heme çî asayî yo. Peyra waşt şiro hînî ser o, awe bişimo. Nêzdîye awe bî, gama peynî eşt ke êdî ronişo û awe bişimo, xaftila veng vejîya, vengê şuşeyan. Sîya vindert êdî nêzana se bikero. Goş na embazanê xo ser. Cayê cenîyan zî zaf dûrî nêbî. Gelo veng şî embazan yan ney. Sîya awe şimite, taye vindert, saet bî 00: 55 şî nobedarê peyê xo, aya kerd.

Vatena “Şewdir baş embazinê” ra pey her kesî ara xo kerde. Wext ravêra bî peroj, dima vereşan. Vereşan de her kesî hadreyî kerdî ke noqta ra şirê. Asmîne heme şuşeyî kom kerdî û dekerdî çante. Baran Amedî zî kel û mel û pêwerd ard û ser embazanê xo ra vila kerd. Êdî heme kes amade bî. Vewrês da ver şî, heme embazanê bînan da pey ey. Vernî de camêrdî peynî de cenîyî yê. La, rayîr de rêze têmiyan bî. Tayê cayan de seba şimitîşê awe rêze xeripîye, tayê cayan de zî seba ke fêkî zaf bî û taye gerîlayan fekî werdî rêze xerepîye. Tayê embazî him werdêne him zî kom kerdêne ke bibê noqta. Hewa bî lêl, koma gerîlayan rayîra maşîneyan ser ra xo ant cor. Pîyarê him bi kerrin him veracor û zaf qîyame bîye. Tayê cayanê asê de gerîlayan destê yewbînî girewt û yewbîn ante cor ke şîyayîş bidomyo. Noqtaya ke gerîlayî do şirê na fin zî kaşê Koyê Kurîs de ya. Koyê Kurîsî sey Kember nîyo. Kember sey kênayan nazik û birresixlet o. Kurîs sey xortan huşik û kerrin o. Birrê ci zî şeniksixlet o. Koma gerîlayan şîye heta nîmeyê kaşî. Ê yê ke rayîr weş zanayenê û şîyayenê şewe rayîra xo bivînê, vernî de şîyênê û kewtêne noqta. Noqta ver kerrayêka berz de ya. Cor ra kes nêşeno bêro bikewo mîyanê noqta. Coka hetê asayîşî ra destdaye ya. Hetê Vakur û Başûr zî tersê înan çin bî. Cêr ra zî, çi dost çi dişmen nêşeno bêro. Noqta bi nê taybetmendiyanê xo, pawitişî rê tewr destdaye ya.

Verê kerre de hetê başûrî de camêrdî, hetê vakur de zî cenîyî ca bî. Orte de cayê çaye û werdpewitişî esto. Werd û çaye uca bêro pewtene û girênayene. Xortan ke xo bi ca kerd pey ra,  tayênan şûtika xo, xo ra kerde ke areqê xo huşk bikerê, tayê zî rew rakewtî û hama hewn ra şî. Nobedaran çekê xo  girotî û şî cayo ke şenê pawitena embazanê xo bikerê.

Bi vatîşanê “Şewdir baş embazinê.” her kes dorûverê adirî de amey pêser. Tay embazî zî şî ke awe bîyarê. Radyo goşdarîkerdîş zî çiyê timî yo. Saet 09: 30 de bi bêtêle xişin herêmanê bînan ra yeno qisey kerdene. Coka wezîfedar têlê bêtêle ant. Baterî zî amade kerd. Vewrês verê bêtêle de ronişt. Tene bi tene venga embazanê bînan da  ke ê ser bêtêle de amadeyê. Vewrêsî veng fîşt xo ra vat:

-Amara-Amara!

Herêma Tetwan:

-Goşdara Amed.

-Demê to baş bo.

-Demê şima zî baş bo.

-Şima het de çi xeberî estê?

-Hetê ma de çîyê çin o, rewşe asayî ya.

-Temam, serkewtin.

-Serkewtin.

-Adar-Adar.

Herêma Andok:

-Goşdara Amed dem baş.

-Dem baş. Şima senîn ê?

-Berxudar bê.

-Embazî senîn ê?

-Rewşa heminan rind a, şima rê selamî kenê.

-Çiman ser o, embazê tîya zî selam kenê.

-Çiman ser o.

-Şima het de çiyê neweyî estê?

-E, embaz estê.

-Xeyr o. Çi esto?

-Vizêrî şewe.

-Temam.

-Embazan, Koyê Kozmê de.

-Temam.

-Xefik rona.

-Temam.

-Saet 21: 05 de

-Temam.

-Dişmen Qizilaxaç ra ame ke verba embazan xefik rono.

-Temam.

-Seba ke embazan verê ra xefik rona bî.

-Temam.

-Embazî danê piro.

Bêtêlî ra xiş-xiş ame veng fam nêbî.

-Fam nêbî, xiş-xiş ver vengê to ra yeno.

-Mi va embazî danê piro.

-Temam.

-Çar eskeran kişenê.

-Temam.

-Yew embazê ma şino meyitê eskeran ser.

-Temam.

-Yew çeka G-3, çar şarjor, û çanteyêk gêno.

-Temam.

-Embazî saxlem peyser yenê noqta xo.

-Temam. Baş o. Sewbîna çîyêk esto?

-E, esto.

-Kerem ke.

-Na çalakiye de yew embazê ma beno dirbetin.

-Dirbeta xo giran a?

-Dirbeta xo sivik a, ma do çareser bikerê.

-Temam, destê embazan weş bo.

-Argêş-Argêş.

-Herêma Sason:

-Argêş goşdaro embaz.

-Demê to baş bo.

-Demê şima zî baş bo.

-Hal-hewal senîn o?

-Rind o embaz çiyo ne weş çin o.

-Temam, serkewtene.

-Serkewtin

-Andok-Andok.

Veng vejîyêno la nêno famkerdene.

-Andok-Andok.

Herêma Dorşîn:

-Goşdaro embaz, dem baş.

-Dem baş. Çi esto çi çin o?

-Yew serebûte esta ma do şima rê vajê.

-Kerem bike.

-Vizêrî hîrê embazê neweyî amey beşdar bîy.

-Ya zaf rind o. Xeberêka hol a. Ê embazî kotî ra ameyê?

-Zanîngeha Dîcle ra ameyê.

-Kamcî şaristanî ra ameyê?

-Embazî Çêrmûgij ê. Zanîngehe de têkoşîne şinasnenê. Badê cû yenê beşdar benê.

-Kênek ê yan lajek ê?

-Embaz, yew kêna ya û di lajek ê.

-Temam, xeyr bo, ma înan rê şerkewtiş wazenê. Şima zî qaytê embazan bikerê. Înan hol perwerde bikerê.

-Temam.

-Çiyêko bîn esto?

-Nê embaz çi çîyo bîn çin o.

-Serkewtin.

-Serkewtin.

Embazê ke herêma Şêxcuma verê bêtêle de muhabere goşdar kerde. Seba nê di neweyan rîgeş bî. Vewrêsî vat:

-Sîya kotî yo?

Sîya peyê Vewrêsî de vindertbi ey vat:

-Ez tîya ya.

-To goşdarî kerd, hîrê hemşehrîyê to beşdar bîyê.

-Ya! Êdî Çêrmûgijî zî beşdarê şorişî benê. Serranê 1980 ra hetanî nika şehîdê Çêrmûgijî estê. Mustafa Marangoz Lûbnan, Geliya Beka de verba Îsraîlî şer keno û şehîd beno. Harun (Şexmûs Yîgît) zî serra 1990 de kişta laya Hecîbeg de ke herêmêka Gerdîya de şehîd beno. Koyanê Zaxros de fermandarîya pêroyî ya welatî kerda. Şehîdê fîrazî estê la ameyîşê şorişî mîyan zî zaf tay o.

Lêl:

-Mi zî uca de xebata sîyasî kerda. Şarê ci zaf rind o la tayê cerdewanan û olperestan bi nameyê ol kar kenê uca leymin kerdo.

Sîya:

-Êdî Çêrmûg zî do bêro xo ser, ser raya welatperwerîye. Seke aseno, gencê ma yenê koyan ser, wazenê xo azad bikerê.

Roja bîne panc gerîlayan xo amade kerd ke şîrê çalakîye bivirazê. Vewrês, Asmîne, Baran Amed, Demhat Koçer û Vile. Gerîlayê bînî seba ke kome oxir bikerê weriştî. Kome kesî rê nêvat ê do şirê çalakîye bivirazê. Tena fermandaran zanayêne ke kome do şiro çalakîye bivirazo. Yewbînî ra xatirwaştişî ra pey, vereşan de, kome kewte raye û şîye. Kome şîye heta neqeba Koyê Kurîsî. Uca de kome xo peyê kemerêka girde de nimitna ke hetê Gelîya Birîsim ra kes nêvîno. Beno ke dişmen bi koma nimitkî keşif bikero û koma gerîlayan bivîno. Neqebe de mazêreyêka hurdeke esta. Seba ke dişmen hema-hema her serre birrî veşneno, mazêrî newe ra aj danê. Mazêreyê Kurdistanî zî sey gerîlayan ê. Çi beno wa bibo her dem ser koka xo kewe benê. Baran zî şî mazêre miyan ke hetê bîn ra nêaso. Dûrbîne girote xo dest pelê tutinê kaçaxî ke qutîya ci der ê vetî û pê camê dûrbînê xo pak kerd. Dima zî dûrbîne daye verê çimanê xo û çorşme ra ewna. Rind ewna dima qaneh bî ke çiyêko nêweş çin o. Dûrbîne kerde çanteyê dûrbîne miyan. Reyna qutîya xo tunika xo ra vete, bi lez cixareyê xo pîştna û lezkanî dûman ant zereyê xo. Çend rey dûyê cixareyî ant zereyê xo ra dima cixare kerd bin linga xo û hewn ra kerd. Hewna do kombîyayîş bêro kerdene. Şîyayîş û ameyişê çalakîye ser o qiseyî bêrê kerdene.

Dest pêkerdişê kombîyayîşî ra Vewrêsî dest bi qiseyî kerd û vat:

-Embazinê, şima zî zanenê ke ma do şirê çalakîye bivirazê. Koma ma qij a, coka ganî ma  aya bî. Birrî mîyan de ma do nimiteyî vinderî. Ma şewe de şinê cayê xo. Uca de ma bi dore nobet genî. Wexto ke bî şewdir ma do dişmenî keşif bikerê. Cayo ke ma şirê ra hedef zî aseno. Heta vereşan çimê ma do dişmenî ser o bê. Vereşan ra di embazî do şirê dişmenî ser. Hîrê embazî zî do serê gir de vinderê. Eke çalakîye temam bî, ameyîşê embazan ra ma do ageyrê bêrê kişta embazanê bînan. Embazê ke şirê hedef ser o, Asmîne û Baran Amed o.

Demhat Koçer û Vile destê xo berz kerd û destur waşt. Vile vat:

-Ez wazena şira dişmenî ser o.

Demhat Koçer:

-Ez zî wazena koma êrîş de cayê xo bigîrî.

Vewrês:

-Temam, fam beno ke heme embazî wazenê şirê dişmenî bikişê. Labelê plansazîya embazan kombîyayîş de viraziya û bî birreyê fermandarî. Coka ez nêşena cayê embazan bivurna. Hîna ma do zaf vera nê dişmenî şer bikerê. Eke dor ame, embazê bîn zî cayê xo koma êrîş de  bigîrê.

Nê kombîyayîşî ra pey, kome werişte û kewte rayîr, hewa lêl o. Dişmen nêşeno dûrî ra kome bivîno. Kome car ra car şenik, car ra car zî bi leze şîye, xo resna cayê ke şewe û roje bimanê. Tîya de Baran Amed û Asmîne ser velgê huşik yê mazêre ra xo kerd derg û hewn ra şîy. Ê do meşte rew werzê û şewdir ra heta vereşan hedefê dişmenî keşif bikerê. Girî bişinasnê, bizanê çend esker tey de manenê, senî yenê û şinê.

Şewra yo, Asmîne û Baran kişta yewbînî de roniştî û dest bi keşifkerdişî kerd. Serê de Asmîne dest bi qiseyî kerd û vat:

-Baran, gelîye çiqas xasek a!

-E, zaf xasek a, dişmen hereket keno.

-Na reya yewin a ke ez na gelîye vînena. Zaf hîra ya, zaf xorîn a zî. Nîyade koyê dotî senî aseno.

-Esker şî ser tanq, ez bi dûrbîn rind vînena. Eke bixebitno û roketî biteqno zaf rind beno. Gonîya ma do tîya bimano heta heta. Ti zî xo rê biewne heta heta.

-Embaz ma bi to ra hîsî nêmendê. Zerrîya mi zîz bîye. Biewne awe ra sey marî xo tadana û yena. Laye, koyo berz, dewî, dewekî, bax û baxçeyî. Ho to rê behişt.

-Nê-nê heta potînê dişmenî erdê ma ser o bê, ez qet nê cayan ra nêvana behişt o.

-Ka nîyade senî sere huşk o. Na rayîra ke nika verê çimanê ma der a, rayîra verê veran a. Ma hezar serrî ra ver, rayîro asin estbî. Firoke û rasteyê firokeyan estbî. Sey nika telefon û înternet estbî. Merdiman heme çî na raye ra vîyarna, şîy û amey. Bazirganîye kerd. Hindistan ra birîsim ard berd heta Ewropa. Sey nika kulturê Ewropa zal nêbî. Kulturê Asyaya Miyane û kulturê Rojhelato Miyanî aver bî.

-Ma hîna nêşenê ziwanê xo rind qisey bikerê, ez vana qey mêjû ma rê bermeno.

-Reşvîn mebe, geşvîn be, karwanserayan bîya xo vîr. Ruhê verênan hîs bike. Esteyê kalik û pîrikanê ma tîya der ê. Nîyade baxçeyî dewî senî rind asenê. Nê baxçeyê ke kalik û pîrikanê ma hezaran serrî yo mird kenê.

-Raşt o labelê seke aseno mabêynê her di dewan de girê eskeran esto.

-Teva nêbeno, ma do na şewe de pirodê, orte ra hewa dê.

-Oho oho oho, şima çi xoşebere kenê.

Asmîne:

-Embaz Vewrês to goş na ma ser o?

Vewrês:

-Heya, ez ameya ke gir ra biewnî, labelê şima galegal kerdênê. Mi nêwaşt qiseyanê şima nême ra bibirnî.

Baran Amed:

-Esker gir ser o zaf nîyo, da-vîst esker ya esto ya çin o.

Vewrês:

-Dîyar beno ke çimê to birneno.

Asmîne:

-Embaz Baran zaf xo bawer o. Ez zî bawer a ke çalakiya ma do serkewte bo.

Vewrês:

-Seba ke çalakîye serkewte bo ma şima weçînayî. Baran, ka dûrbîne bide mi, çimê to kor bî. Seke aseno orteyê girî de tank esto. Hetê çep de di meterîsî asenê, hetê raşt de yew meterîs esto labelê peyê gir de çi esto ma nêzanê. Coka eke şima tank û di meterîsê hetê çep çin kerdî, lezkanî agêrê bêrê.

Baran Amed:

-Ma tank çin bena, embaz Vewrês.

Asmîne:

-Ez do şira tank ser o, eke mi bombe dekerd miyan ti bivîne senî teqena.

Baran Amed:

-Beno, ti şo ser tanq de, ez zî şona meterîsan ser o.

Vewrês:

-Eke şima yewbînî qaneh kerdo ez teba nêvana. Heta verê meterîsî pîya şirê, dima zî qaytê yewbînî bikerê. Seke aseno dişmen hêrişê winasî nêpaweno, coka rahat hereket keno.

Êdî wexto şîyayîşî ame. Asmîne û Baran Amed, embazanê xo ra xatir waşt û şî. Înan xo vera Gelîya Birîşim da, laye ra zî vîyartî, xo nêzdîyê rayîrî kerd. Seba ke maşîne zaf şînê û yenê ser raye ra vîyartîş zahmet o. Coka Baranî hetê çep û hetê rast ra ewna ke pirdê bivîno. Fina yewine Baranî pird nêdî. Hetê çepî ra tayê bîn zî şî, dorûver ra ewna, uca de pird dî û ageyra kişta Asmîne û va:

-Embaz mi pird dî ma şenê pirdî bin ra şirê.

Her di embazî raye vîyarte dima verê xo da gir ke dişmenî ser de xo ca kerdo. Gir ser o çilayî estê. Şewqa nînan zaf vila bena. Hetê rast yê girî de dewe esta. Hetê çep de zî dewêka bîne esta. Coka roşnayî zaf a. Labelê geme şîyayîş rê destdaye ya. Dere û derxuleyî, kemer û kuçî, dar û berî zaf ê.

Baran û Asmîne ge-gane kişta kemeran ra, ge-gane binê daran ra, ge-gane zî dere ra vîyartî û şî. Nêzdîyê girî bî. Gir sey hak o, şîyayîşê ser asan nîyo. Coka Asmîne û Baran giran-giran şîyêne. Payê xo giran berz kerdêne, giran-giran nayêne ro ke kemeran ra veng nêvejîyo. Mabênê di meterîsan ra Asmîne verê xo da tanqî. Baran zî peyê ci de bî ke aye bipawo. Êdî wext yê qisekerdişî nêbî, wext, wexta qisekerdişê çek û bombe bî.

Asmîne dî ke esker aya nîyo, tivanê qey no erdî de gerîlayî çin ê winî. Coka esker xo ra razî xo ra bawer fetelîyenê û qisey kenê. Qiseykerdişê înan hol o, eke ê qiseyî bikerê, veng ver lingê Asmîne û Baranî ra bivejîyo zî pê nêhesenê. Asmîne xo erd ra xişikna, taye bîn zî xo nêzdîyê eskeran kerd. Çeke dest de hadre ya, qerşun ramitbî luleye. Çiyo ke mendo engiştnayîşê ser linga çeke û antişê linge yo. Asmîne winî zî kerd. Linga çeke ante yew, di, hîrê kilm-kilm pa na. Eskerê ke verê tank de ser pa ra galegal kerdênê ca de merdî. Wexto ke Asmîne di eskerî kiştî, hetê çepê tank ra yew esker peyê tank ra vejîya. Tivana qey xînt biyo. Asmîne çend qerşunî pa na. Esker ra tena yew rey veng vejîya û ey vat:

-Alev, sevgîlîm.

Asmîne fikirî û xobixo vat: Şima lajek û kênekanê ma musnenê xorotişî. Şima tiryak û mey şarê ma miyan ra vila kenê ke gencê ma bişimê, şerxoş bibê. Mezgê înan qilêrîn bibo. Fikra netewî ra dûrî kewê, nêrê koyan ser o. Kar û xebate komel mîyan de mekerê. Bi kilmî şima rê bibê xulam. Şima zî serdestîya xo biramnê. No hezar serrî yo ke şima sînayanê ma ser kayan kenê. Şima sînayeyên ma çinî kerdî ke sînayeyî, bapîr û dapîranê ma musna heme cîhan ra. Eke şima wina kerê ma do zî şima çin kerê.

Nê qiseyê zernênî, mezgê Asmîne de çend çirke mîyan de vîyartî. Dima Asmîne dorûver kontrol kerd. Çimê xo çarnay Baran Amed ser o. Baran zî kewtibî miyanê lebate. Verê xo da meterîsanê kişta çepe. Meterîsan ra qerşun ameyêne eştene. Bêserûber eştîşê qerşunan ra Baranî fam kerd ke esker zaf ters o. Esker nîşan nêgeno û qerşunan erzeno. Baran xo xişikna û da-des metre nêzdîyê meterîsan bî. Qet bi çeke qerşun nêeşt. Di bombeyî vetî, pîmê ci rast kerd. Nîşan girot û qula meterîsî ra dekerd zere. Hîna bomba nêteqîyabî, Baran pîmê bombaya bîne zî ant û eşt meterîsê dîyinî. Bomba têpey teqîyay labelê bomba dîyine nêkewte meterîs mîyan. Esker zî seba ke bomba zaf nêzdî de la tever de teqîya gêj bî. Baran bomba hîrêyine zî eşte meterîsê dîyinî. Na fin weş îsabet kerd. Her di meterîsan de gandar nêmend. Asmîne hetêk de hîrê çekê G-3 girotî destê xo, hetê bîn ra zî ewna Baranî ra. Wexto ke Baran di meterîsî çin kerdî, reya destpêkê Asmîne bi vengêko berz venga Baranî da û vat:

-Bê.

Seba ke nêwaşt Baran şiro meterîsan mîyan, çek bîyaro û wextê çalakîye zî derg bibo. Dişmen zî binkeyê xo ra bêro û pêrodayîş biramo. Eke winî bibo ê ya dirbetin benê ya zî şehîd kewenê. Coka Asmîne reyna venga Baranî da û Baranî zî xo rê vat:

-Teba nêbeno wa na fin wina bo.

Asmîne nasnameya eskeran zî tunika înan ra vete. Eke winî nêbo dişmen kişteyê xo nimneno, qet bahs nêkeno. Labelê wexto ke hêzanê HPG nasnameya kişteyên dişmenî aşkera kena, dişmen zî nêçar maneno û bahsa çalakîye û kişteyê xo keno.

Her di gerîlayên ke êrîşê girî kerdbîy lezkanî xo veracêr day. Heta ke raye ra vîyartî, qisey nêkerdêne. Heta wextê vîyartîşê raye serê girî ra qet veng nêvejîya. Vîyartîşê raye ra dişmenî dest bi eştîşê qerşunan kerd. Bêserûber dorme ra qerşunî varnayî. Baranî Asmîne ra pers kerd û vat:

-Ti senîn a, ti cayê to dirbetin bîyo?

-Nê embaz ez rind a, mi rê vaje ti senîn î?

-Ez zî rind a.

-Laşa xo de nîyada hela dirbete esta yan nê.

-Ez weş a çîyêko xirab çîn o.

-Temam, ma ameyî kişta laye, bi leze ma awe bişimê û şirê.

Gelîye heta cayê koma pawitkare kaş û qîyame ya. Rayîrşîyayişê wina zehmet ra pey Asmîne û Baran Amed têşan bî. Înan zaf areq dabî. Awe çin a. Coka Asmîne reyna Baranî rê vat:

-Ti hîna zî qanik nêcawenî?

-E, na fine ez wazena bicawî qirrika min huşk bîya. Ez do heta biresî embazan qanik bicawî ke têşanîya mi bişikyo.

-Ti çiqas feodalî Baran, çira ti tim û tim vanî camêrdî qanik nêcawenê.

-Nêzana, hîna ez keye de bîya vatênê: “Eyb o camêrd qanik bicawo”.

-Eke seba şikitena teyşanî bo, ne eyb o?

-E.

-Çekê ma dişmenî ser ro wedardayê giran ê.

-Eke ma şî hetê embazan, ê do çekan ma ra bigîrê. Barê ma zî şenik bo. Xora raya ma zî rast bena, qîyame nêmaneno.

-Ya, çalakîya ma serkewte bîye, eke ma şî leyê embazan û di şuşe çaye şimite, heme edizîyayîşê mi do mi vîra şiro.

-Ma ti vanê verê ke bibo lêl ma do biresî embazan?

-Senî beno wa bibo, Vewrês ma verê ke hewa bibo lêl do biresno cayê embazan. Coka raye de zî nêvindeno.

Wexto ke Baran û Asmîne xo resna koma pawitoxe, heme şî verera yewbînî. Lew na gepanê yewbînî ra. Koma pawitoxe zaf şa bîye ke embazê êrîşê saxlem ageyrayî. Çekê dişmenî zî bi xo ra ardbî. Çekan ser o goniya eskeran estbîye.

Badê pêresayîşê giruban, Vewrêsî da verê embazan û kewt rayîr ser û bi lezkanî dest bi şîyayîşî kerd. Çar panc deqa dima vat:

-Wa kes pey de memano. Yewbînî ra mevisê.

Kome bi leze ameye neqeba Koyê Kurîsî. Uca vindertî. Hîna newe bîbî lêl. Vewrêsî ferman da vat:

-Wa embazî ronişê. Edî ma amey nêzdîyê embazan, bîna xo bigîrê. Dima ma do şirê kişta embazan.

Demhat Koçer bi bêtêla xo venga Sêwregi da:

-Sêwregi, Sêwregi.

Noqta de bêtêle Qesasî dest de bîye, wexto ke embazê ci veng bidê, o do zî cewabê înan bido. Seba ke zaneno tewr herey lêl de embazî, venga ci danê. Qesasî cewab da:

-Goşdara embaz, hal-hewal senîn o?

-Heme çî normal o, çiyêko ne baş çin o.

-Çi neweyê cîya hetê şima de estê?

Na persî ra mebest; embazê dirbetinî ya zî, şehîd estê yan çin ê yo. Demhat cewab da û vat.

-Serkewtiş yê ma yo.

Qesas zî bi na qiseye şa bî û vat:

-Destê embazan weş bo, çiyêko bîn esto?

-Nê embaz serkewtin.

-Serkewtin.

Koma çalakgere ameye noqta ye. Gerîlayan pêro pîya destê yewbînî toqa kerd. Seba ke şîyayîşê çalakîyan de îhtîmalê şehîd û dirbetin bîyayîşî esto embazê ke noqtayê de mendbî bi sexlem agêraşîyê kome ra zaf şad û bi coş bî. Xêrameyîş kerdişî ra pey Baran Amedî vat:

-Çaye embaz çaye.

Kome bi torê çembere ronişte. Tayê embazî şan de kewtîbî raye, newe ageyrayî. Tayê zî yew-di saete verê ra hewn ra weriştbî. Embazê ke noqtayê de mendbî pawebî ke yew qala çalakîye bikero. Asmîne xo nêgirewt û bi kelecanî pers kerd:

-Gelo şîyayîşê ma ra dima embaz Sîyayî şuşe şikitna yan nêşikitna?

Heme gerîlayî huyayî, tayê înan hende huyayî ke ser paşt de ginayî war o. Dima Baran Amed qala çalakîye kerd, labelê bi kilmî. Şimitîşê çaye û şikitişê ara ra pey, çalakker şî ke hewn kerê. Ê yê ke noqta de mendî, girweyê a roje domna. Koma ke hîrê embazan ra ameyênê pê, şîye Koyê Kurîsî ser ke pawitîşê pêroyî bikerê. Çi beno çi nêbeno, eke merdim wayîrê dişmenî bo ganî aya bo.

Perojîye ra dime koma gerîlayan amaye pêser. Wextê şimitîşê çaye yo. Şimitîşê çaye ra xoşebere zî bena. Tinazî yenê kerdene. Qala vîrameyîşan zî beno.

Rûbarî xo çarna Baran Bidlîsî ser û vat:

-Ka embaz Baran ma rê vaje to senî wêneyê Rayber Apoyî verê Bûlent Ecevîtî de berz kerd.

Baran Bidlîs şermokin bî. Binê zimbêlan ra peşmerîya, embazanê cenîyan ra ewna û serê xo kerd verê xo . Amefamkerdiş ke Baran Bidlîs do qala na serebûte nêkero. Coka Agirî Bismil xo vist kar û vat:

-Ez do qala na serebûte bikera.

Rûbar:

-Kerem ke.

Agirî Bismil:

-Serre 1993 de Ecevît şino Stenbol. Embaz Baran zî wazeno çalakîye bivirazo. Mezgê xo ra beno ano. Dima zî keweno raye û şino ke çalakîye bivirazo. Şino cayo ke qalabalix o. Heme ragihandin amade yo. Wênekêşî bi makîna xo wêne ancenê. Kamerawan bi kamera xo  dîmen qeyd kenê. Embaz Baran zî hema xaftila şino verê Ecevîtî ke heme kamera û wênekêş zî ci vînenê. Wêneyê Rayber Apo akeno û slogan çekeno. Vano: “Bicuyo Rayber Apo.” Pawitoxê Ecevît û polîsê bînî hema ca de embaz Baran pêtepişenê. Heme ragihandin na serebûte anceno. Wexto ke beno şan, serebûte heme televîzyonan de vejîyêna. Dewlete naçar manena ke damusnayîş bido. Sermîyanê dewlete vanê: “Yewê xîntî no çî kerdo, hişê xo temam nîyo.”

Lêl:

-Çira ci rê vanê xînt?

Tîjdaye:

-Seba ke pergala sermayedare, ê yê ke duştê ci de vindenê ra vana xînt.

Sîya:

-Dima se bî embaz Baran?

Baran Bidlîs:

-Polîsan ez pêgirewta, rişnaya heps. Şenik êşkence zî kerdênê. Ez hîrê serrî hepis de  menda. Dima zî ameya beşdarê gerîlayan bîya. Seba ke mi fam kerd bi çalakîyanê medenî ma nêşenê xo azad bikerê. Qandê azadîye ganî ma gerîlatiye bikerê.

Cuya gerîla sey koçeran a. Coka çend rojan ra pey cayê xo vurnenê. Koma gerîla na fin seba peydakerdîşê erzakî şîye kaşê dûştê Koyê Kurîs û Sîserî yê Koyê Kember. Uca de noqta xo viraşte. Viraştiş zî girweyê yew-di saetan o. Cayê adirca, cayê pewtena nan, virazenê. Eke sîber nêbo gerîlayî xo rê sîber virazenê. Raşt kerdena cayê hewn kerdene ra dima noqta seba mendene temam bena.

Xocakerdişî ra pey koma gerîlayan şîye pey girêk. Uca de dî ke yew dewike esta. Verê  çend gerîlayî şî deweke ke deweke xirabe ya, dişmenî deweke vîran kerda. Deweke rindek a, mîyan de hînî û verê hînî de zî hope esta. Henarêrî, incînêrî, tuyêrî ûsn xeylê darê fêkîyan estê. Dişmen çend rojan ra ver amebî na deweke. Dorûver veşnabî. Seba ke vaş huşik bîbî, deweke temamî veşabî. Kam zaneno na çend reya na deweke hetê dişmenî ra ameya veşnayene. Serranê 90yî ra nat dişmen tim û tim nê karî keno.

Rûbar kişta hope ra şî ke dorûver ra biewno. Çiyêk dî zaf ecêb bî. Hema cayê xo de ronişt. Bêveng, bêvaj, xo ra şêwirî. Qet fam nêkerd ke no dişmen çira wina hov û har o. Dişmenî deweke veşnabî la no çend serrîyo gerîlayan qet nêşîbî na deweke. Kişta deweke de, nêzdî se qîlê hinge hingimênî zî veşnabî. Dagirker tena dişmenê şarê kurd nîyo, dişmenê heme weşî û xasekîya Kurdîstanî yo. Dişmen wazeno heme çîyê Kurdîstanî çin bikero. Gerîlayan uca ra tay fêkîyê ke şewatî ra reyayê arê dayî. Wexto şan de hewa bîye lêl, kome ra di camêrdî û cinîyêk pîya şî ke bikewê dewekêka bîne. Teber ra kes nêyasayênê labelê deweke ra boya merdimî amayênê. Yew keye amebî xo deweke de bi ca kerdibî. Keye seba ke şaristanî de perîşanî cuyabî uca ternabî amaybî deweke. Wexto ke qeçekan gerîlayî dî, xo şanaya verara ci. Wexto şaristan de bîyê gerîlayê ke hema-hema her şewe televizyonî de dîyêne, na fine gandar vejîyayî verê înan. Heskerdîş û sînayîş o  ke keyeyî nîşan da, gerîlayî zî pê şa bî. Perskerdişê weşiya yewbînî ra pey gerîlayan şenik werd girewt û heme qeçekê ke keye de yê maç kerdî û vecîyay. Keyeyî mendî verê çilaya xazî de. Gerîlayî bi coş û şadîye ageyrayî ameyî kişta embazanê xo yê ke ser hope de înan pawenê. Tawo ke reştî embazanê xo înan rê qala kuflete kerdêne. Şîrînîya kêneke û ya lajekî vîra înan ra nêşîbî. Her çî qandê ameyoxa azad a nê qeçekan a. Gerîlayî hertim qeçekan nêvînenê, wexto vînenê zî zaf sînenê. Naye yew noqteya ke ganî komelnasî analîz bikero ya. Qey domanî, Rayver Apo û gerîlayan ra hende zaf hes kenê? Sey sînayeyê xo vînenê. Beyntarê Rayver Apo, gerîlayan û domanan de têkilîyêka rast esta. Zur, dek û dolabî çin ê. Tena sînayeyêka saf û pake esta. Coka zî hetê ruhî de gerîlayî û domanî rew yewbînî ra bander benê. Rew yewbînî ra fam kenê. Yewbînî ra yenê bestene. Eke gerîlayî qeçekan bivînê, qeçekî gerîlayan bivînê, êdî dinya xo xo vîra kenê. Labelê yewbînî, xo vîra nêkenê. Dinyaya gedeyan û gerîlayan dinyayêka sey baxçeyê domanan a. Dinyaya înan heskerdiş û sînayîş a.

Koma gerîlayan çend rojan, cuya xo şêwazê asayî ravêrnaye. Hetê asayîşî de zî zaf aya bî.

Rojê ancî roje asayî destpêkerd. Sey heme rojan, na roje zî heme çî asayî yo.

Şewdirweş. Embazno werzê. Ma keşîfger esto? Embaz na çend reya ez to ra vana dû meke. Filan eyalete emser rind çalakîyan kena, Tirkiya de her roje faşîzim tayê bîn avêr şino. Gelo nika hal û hewalê Rayverê ma senîn o? Rojêk bêro ma û Rayver Apo do pîya şirê Amed, bi şar û gedeyan ra Newroz pîroz bikerê?

Nê û persê sey nînan rojdemê gerîlayan de estê.

Gelîya xorîne de laya Şêx Cuma xo tadana û şina, nazik û nazenîn. Laye de xeylê maseyî estê. Qeraxê laye de xo ver ro şamikî deresenê. Saete des a. Baran Amedî vat:

-Heval, vengêk yeno goşanê mi.

Nê çekuyan bala kesî nêant. Çend deqayî ravêrdî tepîya, Baran Amedî reyna vat:

-Embazênê, ez veng heşnena.

Demhat Koçer werişt, çeke şana doşê xo, dûrbîne zî girewte destê xo şî kişta hêşedar. Çik çin bî. Heme girî, kaşî keşif kerd, heme çî sey xo bî. Teba bala Demhatî nêant. Ageyra ame orteyê embazanê xo de ronişt. Çend deqayê bînî vîyartî. Tivana qey kerm kewto zereyê Qesasî. Nêşa cayê xo de vindero. Zereyê xo rehet nêbî. Hîsê ci kewtibî xotêvdayîşî. Ci ra vanê çiyêna estê. Labelê teba zî nêaseno. Qesas, kalaşnîkofê xo û dûrbîne girewt û şî. Cêrê cayê nobete de ronişt. Nê cayî ra hem hetê dişmenî, hem zî yê gelîya xorîne aseno. Eke ti hetê Vakurî ra biewnî, hetê rast de Sîser, hetê çep de Kurîs, orte de zî Kember aseyeno.

Seke yew kes Qesas ra vajo; “Veracêr ra biewne.” Gelîye de laye asena, kişta laye ra zî rayîra derg û dila. Kermê zereyê Qesasî xo têvda, Qesasî ra vat; “Bi dûrbîne biewne.” Qesas reyna bi dûrbîne ewna. Çiyo ke dî ecêb bî. Çend eskeran awe mîyan de asnawî kerdênê. Yewê înan zî hêşedar bî. Çek dest de ser kerra de roniştbî.

Qesas lezkanî ame kişta embazanê xo, înan ra vat:

-Wa embazî bêveng bê.

Her kesî fam kerd ke nêzdî de dişmen esto. Dime ra Qesasî vat:

-Adirî hewn ra kerê, wa dû nêvejîyo.

Qesas reyna qiseyî kerd û vat:

-Dişmen laye de yo.

Seba pirodayîşî dem hîna rew bî. Gerîlayan dişmen nêzdî ra şopna. Hetê bîn ra zî plansazîye ameye viraştene.

Ê yê ke ameybî laye de asnawî kerdêne, pêroyê înan qontra bî. Eskerê artêşa tirk yê asayî nêbî. Nê taybet bî, taybet zî amaybî weçînayîş ke Kurdîstan de karê leyminî bikerê. Kiştîş, tecawuz, îşkence, tiryak rotiş, çi karê leyminî estbî, nînan kerdênê. Nînan mîyan de kişta subay û astsubayanê tirk de, ê yê ke gerîlayan mîyan ra remaybî zî estbî. Korucuyê ke bîyê kontra zî cayê xo nê yewineyan de genê. Nê wazenê sey gerîla bi da-vîst kesan hareket bikerê. Verba gerîlayan bi no şêwaz ceng bikerê. Labelê gerilayî tewr asan zî nînan kîşenê.

Koma gerîlayan cor ra sey helî na koma leyminî ra ewnayêne. Vereşan ra do galeyê ser na qefleya qontra bikerê.

Saet bî çar. Demhat Koçer û Baran Bidlîs sey helî xo vera gelîye da. Ê do cor ra şirê bover ke keweno kaşê Koyê Sîserî. Hurdmîn dema kewtî raye, Vewrês zî şî cayêk ke şîyayîşê Demhat û Baranî bişopno. Hetê bîn ra zî bi dûrbîne koma qontra ra biewno. Demhat û Baran şî heta kişta laye. Demhatî Baranî ra vat:

-Ez do awe ra şira bover, ti zî mi bipawe. Eke mi awe û rayîr vîyart o wext ti zî bê ke ez do to bipawa.

Baran zî vat:

-Temam embaz, qaytê xo be.

Hurdmîn şî bover dima mîyanê birrî ra xo nêzdîyê koma qontrayan kerd. Birrî mîyan ra înan xo da peyê daran û vindertî. Qesas û Qemer zî hetê cêr ra xo vera gelîye da. Ê zî şî ke vernîya kontrayan de vinderê raya remayîşê înan padê. Kişta rayîr de Qesas û Qemer şenik qisey kerd. Qesasî vat:

-Ma se bikerî embaz Qemer, cayo ke ma bimanê viran o, darî çin ê.

Qemer:

-Teba nêbeno, ma şenê bi kemeran xo rê meterîs bivirazê. Ameyîş de wa dişmen ma nêvîno bes o. Ma do lezkanî û kilm pirodêrê dima zî şirê.

Şîyayîşê Qesas û Qemerî ra pey; Tîjdaye, Asmîne û Lêl zî kewtî rayîr ser o ke şirê heto bîn ra bi B-7 dişmen ro dê. B-7 zî paştîya Lêlî de ya. Heta hîrê qefleyî şî cayê xo girot; koma qontra zî ver laye ra verê xo da rayîr. Vewrês û gerîlayê ke nêşî beşdarê çalakîyê nêbî, cayêko destdaye de vindertî. Uca ra şayêne heme dorûverî bivînê. Koma qontra rayîr ser de vindert ke yew bi yew bikewê rayîr û şirê. O wext maşîneyêk (erebe) ame. Qontrayan maşîna vindernaye. Sîyayo ke bi Vile ra pîya kişta Vewrêsî de vinderto vat:

-Heval Vewrês bi ameyîşê maşîne ra plansazîye do xira bibo.

Vewrês vat:

-Çira?

Sîya vat:

-Nê do wenişê maşîneye. Maşîne de zî merdimê medenî estê. Ma nêeşkenê pirodê.

Vewrêsî cewab da ci:

-Ti raşt vanî embaz. Eke winî bo, ma rê rind nêbeno. Ma nêeşkenî pirodê.

Qontra û merdimê ke maşîne de yê qisayê xo peynî kerdî. Dima zî qontrayan yew bi yew verê xo da maşîne û weniştî ci. Nîmeyê kontrayan weniştî maşîne ro, nîmeyê bîne rê ca nêmend.  Ê yê ke weniştî maşîne ro şîyêne. Badê cû qontrayê ke nêşa maşîne ro wenişê kewtî rayîr ser û şî. Ê yê ke mendibî da-des kes bî. Vewrêsî waşt rewşa peynîye embazanê xo rê vajo. Coka dest eşt bêtêle û wina veng da:

-Sîpan-sîpan.

Demhat Koçer cewab da û vat:

-Goşdaro-goşdar.

Vewrês:

-Şima vînenê.

Demhat Koçer:

-E, ma vînenê, ti vanê ma se bikerê?

Vewrês:

-Nika vinderê, wexto ke Sêwregi vernî de da piro, o wext şima zî peynî ra pa nê.

Demhat Koçer:

-Temam embaz, fam bî.

Vewrês:

-Sêwregi-Sêwregi:

Qesas:

-Kerem bike.

Vewrês:

-Nîme bi maşîne ya şî la nîmeyo bîn mendo, eke eskerê yewine rest şima mesafa kilm ra pirodê.

Qesas:

-Temam, fambî.

Vewrês:

-Sosin-Sosin.

Tîjdaye:

-Goşdara embaz.

Vewrês:

-Şima goşdar kerd.

Tîjdaye:

-Raşt o, ma goşdar kerd, qiseyê to fambî.

Koma kontra mesafe 50 metre akerd û kewte rayîr ser û şîye. Wexto ke qontrayo tewr vernî der o, ame ver Qesas û Qemerî; Qesasî, nîşan girewt û na qontrayê verênî ra. Heman wext de Qemer zî qontrayo diyîn hedef girewt. Nefesê xo xorîn ant zereyê xo û nîme vera da û na pa. Wexto ke Qesas qerşune eşte, heman wext de Qemer zî qerşune eşte qontrayê diyînî. Her di qontra ginay war  o û merdî.

Wexto ke Demhat Koçer û Baran Bidlîsî veng heşna; qerşunî çekerdî qontrayê ke hîna nêkewtê rayîr ser. Uca zî mesafeya 70 metreyî de pêrodayiş dest pêkerd. Hîrê qontra ginayî war o û êdî nêweriştî. Qontrayo ke orte de bî, xo ververkî vera erdî da û kişta rayîr de dest bi pêrodayîşî kerd. Koma Tîjdaye zî bi qarnas û kalaşnîkof dest bi şer kerd.     Pêrodayîşê destpêkê de kontrayan derbêko xidar werd. Pêrodayîş de zî ê yê ke serwer bî gerîlayî bî. Vewrês kemere ser de vindertbî. Bi bêtêle sergêrîya-kordîne çalakîye kerdênê. Verê xo dano nata-bota, ge-ge bi dûrbîne ewneno dişmen û embazan ra, ge-ge zî bi bêtêl gerîlayan beralî (yonlendîrme) keno. Sîyayî waşt Vewrêsî aya bikero coka ci ra vat:

-Embaz lingan ser o mevinde, bê pey kemere de ronişe.

Vewrêsî vengê xo nêkerd. Dimê çend deqayan na rey Vile vat:

-Embaz Vewrês, dişmen verba ma der o, şeno to bivîno, bê pey kemere ra embazan beralî bike.

Vewrêsî reyna vengê xo nêkerd. Vile û Sîyayî fam kerd ke Vewrês do yê xo bikero. Goş nênano qisayanê înan ser o. Ê vîstan de dişmenî Vewrês dî û bi qarnas suîqast kerd. Qerşune ameye yew metre cêrê Vewrêsî de ginaye kemere ro. Qontra nîşan weş girewtbî. Şaş nêkerd, tena mesafe rind tahmîn nêkerdibî, coka qerşuna qarnasî ginaye cêrê Vewrêsî. Vewrêsî xo eşt peyê kemere. Sîya û Vile pîya huyayî. Vewrêsî vat:

-Şenik mend nê mi şehîd bikerê.

Vile:

-Ma to rê vat embaz, to goş nêna ma ser o.

A vîste de Tîjdaye bi bêtêl veng da û vat:

-Serdar-Serdar.

Vewrêsî cewab da û vat.

-Goşdaro embaz.

Tîjdaye:

-Maşîneye ageyraye û yena. Ma do pîrodê.

Vewrês:

-Temam, rind îsabet bikerê.

Tîjdaye:

-Baş o.

Maşîneya ke vernî de şîbî, ageyraye û ameye hetkarîya qontrayan.  Lêl B-7 a  xo hadre kerd. Roket ramitibî B-7, wexto ke maşîneye ameye duştê ci, roket teqna. Roket şî kişta maşîneye kewt, tam îsabet nêkerd. La tayê kontrayî bî dirbetin, tayê înan xo maşîneye ra eşt û dorûver ra vila bî. Dima zî pêrodayişê înan û ya koma Tîjdaye dest pêkerd.

Çiyo ke gerîlayan bikerdênê kerdbî. Derg kerdîşê pêrodayiş bê mana yo. Coka Vewrêsî bi bêtêl ferman da heme komanê gerîlayan û vat:

-Embazno ageyrê.

Sere de koma Tîjdaye xo resna Vewrêsî. Heta o wext hewa zî bî lêl. Dişmenî  tanke arde piştîya ke Koyê Sîser ra derg bena şona hetê Başur ser ro. Tanke dest bi eştişê guleyan kerd. Hemwext de hawan zî erzîyayî.  Gerîlayê ke ameybî pêser, taye peyser şî. Yew hînîyî ser o kome vinderte. Tayê wext vêrd ra, koma Demhat Koçer zî ameye resaye koma Vewrêsî. Cayo ke amaybî pêser cayode dîyare bî. Cayê ke hînî têde estê cayê dîyar ê. Dişmen zî vêşêr roketan erzeno nê cayan. Coka kome nê cayî de nêvindete. Rayîr o asayî yo ke kome ser o şiro, keweno duştê tankan. Coka kome dole û dereyan ra şîye ke şirê yew piştîya Koyê Kurîs ser de vinderê.

Têkîlîya kome bi Qesasî ra nêmendbî.  Bi bêtêl vengdayîş zî bêfayde bî. Çunke baterîyê bêtêla Qesasî qedîya yo. Labelê ameyene zanayene ke Qesas û Qemer şenê xo rê çare bivînê. Şîyayîşê Koyê Kurîs de kom edizî. Tawo ke resayî cayo ke vindêrê mîyanê araqî de mendbî. No ca hem xo nimitîşî rê destdaye yo, hem zî pêrodayîşî rê destdaye yo. Dişmen eştîşê qerşun, tanq û topan ramit. Bandora nê eştişan kome ser o nêbî. Dişmenî bêserûber roket eştênê. Kome kişta Koyê Kurîs kaşêk de xo ca kerd. Vewrêsî ferman da Demhat Koçer û vat:

-Embaz Demhat, ti, Baran Bidlîs û Baran Amed şirê ser pişte de vinderê. Eke hewa bî roşn bi dûrbîne dorûver ra biewnê. Eke dişmen ma ser de ame, bi bêtêl ma do yewbînî ra qiseyî bikerê.

Demhat Koçer zî vat:

-Temam embaz, ez wazena ma çeka BKC zî xo reyde berê.

Vewrês:

-Şima zanenê, eke wazenê bibê, berê ez teba nêvana. Eke dişmen bêro ma ser, ma do xo biresnê şima.

Bî şewra hewa giran-giran roşna bî. Demhat û embazanê ci dormeyî ra rind ewna. Dişmen tena ame cayo ke pêrodayiş viraziya. Operasyono pêroyîn nêvejîya. Gerîlayê ke kaş de arasîyay, roşnbîyîşê hewa ra weriştî. Kel û melê xo day pêser. Her kesî çanteyê xo hadre kerd. Çi beno, çi nêbeno! Lazimo ê her çîyê weş û ne weş ra hadre bê. Kome araya xo bi awe û nanî kerde. Çiyêko bîn çîn bî ke biwerê. Seba çaye viraştene, ke cayê çaye cuya gerîla de taybet o, awe qîm nêkerd. Saete bîye heşt, new, new û nîm, tayê gerîlayan bi vengê nizim vatêne: “Embazno çik çin o, nêzdîyê ma de noqtaya ma esta.” Ke ê uca ra şîbî cayo ke çalakîye viraziya. Her ke dem vîyart bi vengê berz û aşkera gerîlayan vatênê: “Ma şirê noqtaya ke nêzdîyê ma ya.” Dima Vewrêsî bi bêtêl venga Demhat Koçer da, ey vat:

-Sîpan-Sîpan.

Demhat Koçer cewab da û vat:

-Goşdaro embaz.

Vewrês:

-Bêrê xo biresnê ma.

Demhat Koçer:

-Temam embaz, fam bî.

Kome fam kerd ke ê heta şan uca de nêmanenê, do şirê noqtaya ke nêzdîya. Hîrê cenîyê ke kemere bin de bî, amey tever. Gerîlayê camêrdî yê ke ser kemere de hewn kerdbî, nika zî roniştê, weriştî. Demhat Koçer û koma ci zî ameye resaye înan. Vewrêsî xobixo vat:

-Ma rind beno ma nika şirê noqta? Tîya pêrodayiş ra destdaye yo.

Çend gerîlayê ke vengê Vewrêsî heşna têfek ra vat: “Embaz o dişmen nîno heta tîya, o do dorûverê cayê çalakîye de operasyon bikero û şiro.” Vewrês zî êdî qaneh bî û vat:

-Temam ma şirê.

Asmîne çanteyê xo verê ra pîştnabî û nabî kokê dare ser o. Tam no wexto ke kome bikewo herekete de, çanteyê Asmîne gina war o û gindirî. Bi kewtîş û gindirbîyayiş ra vengê şuşeyan zî vejîya. Sîya bi vengêko berz bê hemdê xo huya. Huya heta ke paşt-paştkî gina war o. Asmîne serê de embazanê camêrdan ra ewna. Rîyê aye sûr bîbî. Veng ci ra nêvejîya. Sîya werişt û vat:

-Oh oh oh rind bî rind bî.

Vewrês:

-Hiş be Sîya, qise meke.

Sîya:

-Ez şuşe tene-tene şiknena, Asmîne pêro pîya.

Vewrêsî reyna vat:

-Sîya hiş be.

Sîyayî halê Asmîne ra ewna, rind nêbîye. Ayakerdîşê Vewrêsî ra pey Sîya zî bi xo hesîya ke rind nêkerdo. Çante zî bi vengê çing û ring da-vîst metre şî cêr. Seba ke kaş zî zaf tîk o nêvindet. Her kes bêveng bî. Kesî yarî nêkerd ke Asmîne meşikîyo.

Kome şîye noqtaya xo. Tayê gerîlayî şî hînî ra awa serdine arde. Noqta de kome sey her carî çemberkî ronişte. Tayê embazan va: “Nika Qesas û Qemer se kenê?” Tayê embazan zî va: “Ê sey gurxenêqî (kurtboğan köpeği) yê, teba bi înan nêbeno.” Vereşan ra Qemer û Qesas zî amey resay embazanê xo.

Nika şima vanê şikîyayîşê şuşeyan ra dima kome çaya xo senî şimena? Ma gerîlayî bêçare manenê!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Şîrove Binuse

Şîroveyê xo binuse!
Nameyê xo binuse