Pîzemeşk

Azad Ararat

Şaristanê Bidlîsî de yew camêrd esto. Koyanê Bidlîsî de zî gerîlayî estê. Serre 1993 ya. Gerîlayan rê erzak ganî yo. Nê fikirînê ke se bikerê se nêkerê. Dima venga yew welatperwerê xo dayêne ke no Welatperwer gerîlayan ra zaf hes keno. Înan paweno, înan rê zanayîş ano. Wazeno gerîlayî rind têbikoşê. Nameyê nê welatperwerî, Şewger o.

Şewger ame Koyê Kurîsî. Ame leyê Şewîne. Şewîne fermandara herêma Şêxcuma ya. Şewîne mazêre bin di ronişta, kişta aye de zî Virsik ronişto. Virsik hetkarê Şewîn o. Wexto ke înan dî Şewger hawo yeno. Eke nêzdîyê înan bî ê werîştî ke ey pêşwazî bikerê. Şewîne û Virsik şî xeyr ameyişê Şewgerî kerd. Ê xora rew ra yo yewbînî şinasnenê. Şewîne, Şewger û Virsik bin mazêre de roniştî. Destpêkê Şewîne hal-hewalê keyeyê Şewgerî pers kerd. Şewgerî vat:

–    Cinîya mi rind a, qeçekî zî destê şima maç kenê.

Şewîne vat:

– Nê-nê ma nêwazenê kes destê ma maç bikero. Hema înan rind perwerde bike. Destê wendegeh û mamostayên dewlet ra vera mede, ti bi xo qaytê înan be.

Şewgerî vat:

–    Beno embaz, hema şima senî wazenê, wa winî bo.

Dima Virsik dest bi qiseyî, kerd:

–    Ti zanî ma çira venga to dayo? vat.

Şewger:

–    Nê ez benî.

Xora na herême de merdimê ke ci ra zaf hes kenî ra vanê “ezbenî”. Mana xo o yo ke “ez şena xo bikero fîdayê to, hema çi wazenî biwaze” yo.

Virsik zî vat:

–    Ti weş û war be.

Dima zî pîzeyê xo de vat: “Ez qidayê şima ya, qandê to, cinî û qeçekanê to, bi wateyêko bîn qandê şarê ma, ma xo kerdo fîda.” Peyê cû veng fîşt xo ra:

– Ma rê erzak ganî yo. Heme cayanê Kurdîstan û Tirkiya ra embazê neweyî yenê, beşdarê refê gerîlayan benî.

Şewger vat:

–    Çi weş, wa bêrê wa bêrê.

Dima Virsikî domna:

–    Vêşî zî kênekî yenî wazenî verba dişmenî lej bikerî.

Şewger reyna kewt mabên û vat:

– Wa bo, wa bo, ma eke keye de bimanê peyê peynîye do bizewecîyê bikewê bindestê mêrdekêko zirzop. Wa bêrê xo û welatê xo azad bikerê, dima senî kenê wa bikerê.

Virsikî reyna mafê qisekerdişî girewt û vat:

– Coka ma rê xeylê erzak ganî yo. Na fin ma tay nê zaf erzak wazenî. Ganî ma zaf erzak biyarê ko. No gure zî bi min û to nêbeno. Coka ma do to bişawê leyê mêrdekêde zengînî.

Virsik şenik vindert, cîf girot û da peyra waşt fam bikero ke Şewger do xo bido verê nê karî yan ney. Eke Şewger vajo nêbeno yan nêşeno, o wext hewce nêkeno nameyê mêrdekê zengînî aşkere bikero. Çi beno çi nêbeno, ganî merdim tedbîrin bo. Eke ameyox de çiyê xirab bî o wext wa mêrdeko zengîn zirar nêvîno. Şewger tay fikirîya û vat:

–    Beno embaz.

Virsikî domna:

– Camêrd şaristanê Bidlîs de yo. Nameyê ci Pîzemeşk o. To şinasna, fam kerd ke ez qala kamî kena?

Şewger:

–    E embaz, mi rind fam kerd. Ma Bidlîsî di kam nê camêrdî nêşinasneno ke?

Virsik:

-Baş o, ti şo leyê nê camêrdî, notê ma bide ci wa biwano. Dima zî cewabê ci çi çî bo bê ma rê vaje.

Şewger:

–    Temam embaz qet kaxu meke, ez şena asanî xo biresnî nê camêrdî û not bida ci.

Gerîlayê çaye arde.

Şewîne:

–    Ha çaya ma zî ameye, ma bişimê wa serd nêbo. No mabên de embaz Virsik zî wa not binuso.

Şewîne şuşeyê çaye kerdî pir. Yew da Şewgerî. Şewgerî fir kerd û vat:

–    Çi rind, çaya ke ser adirî girêyena, tahma xo ciya ya.

Şewîne:

– Heya, ti raşt vanê. Tay cayanê Kurdîstanî de ser adir zî ney, ser bizote de çay danê girênayene. Eke rayîr nêzdî bo, qamyon rayîr ra ravêro, çaydan cayê xo ra bihejo, a çayî nêşimenê û newe ra danê girênayene. Çaya tewr bi tam zî na çaya embaz Şewger.

Şewger:

–    Ya ya embaza Şewîne, hetê kulturî ra şarê ma xeylê zengîn o.

Virsik:

– Şarê ma zaneno rindêr bicuyo. Semedo ke destpêkê de cuya dewe û deweke şarê ma awan kerda. Coka citkarîye zî rind zanenê, rind zanenê xozaye candar bikerê. Ho torê not, mi nuşt êdî ti nê karî hol bike.

Demo Virsik wina vat, Şewgerî fam kerd ke ganî werzo û şiro. O zî rind zaneno ke gerîla nêwazena kes leyê înan di zêde vindero. Şewger werişt û xatirê xo waşt. Peyra da paraye ser û ver çimanê Şewîne û Virsik ra vindî bî şî.

Şewger resa ser raya birîsime, kişta rayîr de vindert. Tawo yew maşîne (erebe) ameye dest berz kerd, yew maşînaya teksî vinderte. Şewger nişt ci. Maşîneye de yew genco da-vîst serre yew zî cinîya hema-hema resaya pancas serrîya xo estbîye. Yewbînşînasnayîşî ra dima cinîke pers kerd:

–    Mîyanê na roje de na geme ra to xeyr o birak?

Şewger:

–          Qet pers meke waye, estorêko mi vindî bîyo, na çend rojîya ez geyrena nêgeyrena nêvînena. Estorê mi zî zaf xasek û bi hêz o. Hema Kurdistan zî sey behişt o, na dar û kemer heme sey xezîne yo labelê çi heyf ke bê wayîr o.

Nê qisayanê winasî ra pey cinîke zî lajekî zî fam kerd ke Şewger çi kes o û tîya de çi karî keno. Lajekî pers kerd:

–    Embazî senîn î, serê koyî de cuyayîş xeylî zahmet o?

Şewger:

–    Çiii, mi fam nêkerd?

Cinîke:

– De vaje-vaje meterse. Ma zî hepsxane ra yenê. Lajê mi verê di serrî bî dirbetin, kewt destê dişmenî. Nika hepisxaneyê Amedî de yo. Ma şî o zîyaret kerd û ameyî.

Şewger:

–    Şima rê dîyax wazena, eke winîyo hema ez zî vajo; embazî rind î labelê…

Cinîke:

–    Labelê çi?

Şewger:

–    Ganî ez embazan ser o qisey mekero. Se beno se nêbeno, merdimî şito xax werdo. Coka ganî merdim bi tedbîr bo.

Cinîke:

– Ma to zî xo rew da dest embaz, winî zî nêbeno. Eke ti wina bikerî tiyê zirar bidê xo zî embazan zî.

Şewger:

–    Ti raşt vana, ganî ez daha aya ba.

Lajek:

–    Zaf aya têwbigere, qaytê xo bike.

Şewger:

–    Temam, beno-beno.

Maşîna resaye şaristanî miyan. Şewger waşt paya bibo. Cinîke û lajekî nêverda, înan waşt Şewger bibê heta keyeyê ci, verê banî de paya bikerê. Winî zî kerdêne labelê dema ke maşîne ameye verê keyberî; Şewger paya nêbî. Ey vat:

–    Heta şima nêrê keyeyê mi de çaya mi nêşimê ez maşîne ra peya nêbena.

Cinîke û lajek damiş nêbî, pêro piya paya bî û şî keye. Semedo ke ê Apoger bî, înan kulturê PKK girewtbî keye de qeçek, cinî, lajek rew mûsayî yewbînî. Hîs û ruhê înan rew resay yewbînî.

Cinîke, lajek û Şewger bî dostê yewbînî. Wina çend rojî ravêrayî. Şewgerî lajek sencna. Waşt bizano lajekêko senîn o, şeno embazan rê gure bikero yan ney. Dima bire daye û xo bi temamî ci ra aşkere kerd. Lajek zî rew qebul kerd ke embazan rê gure bikero. Lajek her fina ke şino birayê xo girotxane di vîneno, o ci rê vano:

–    Şo embazan bivîne û pêdîyin viraze, ti zî têbikoşe.

Şewger û Lajek zêde nêvindertî înan hema ca de plansazîye viraşte. Dima şî ofîsê Pîzemeşkî, kewtî zere. Camêrd hende qelawo nêşeno cayê xo ra werzo û xeyr ameyîşa meymananê xo bikero. Kursî ser o şenik xo nahet-ohet tada, destê xo derg kerd dima vat:

–    Şima xeyr ameyî.

Destpêke Şewgerî vat:

–    Xeyr bi selamet.

Şewgerî camêrdî ra rind ewna. Pîzeyê ci hende masayo, qumça qolika (gömlek) ci ser pîze de, kotekî resayê yewbînî. Eke çend kîloyê bînî bigîro qumça qolika ci nêna qefelnayene. Şewgerî gerîlayî ard xo vîr. Ê sey şitla reyhanê barîk û bi tendurist î. Pîzemeşk zêde nêvindert û pers kerd:

–    Xeyr o, şima çira ameyî, çi wazenî?

Şewgerî vat:

–    Ti nika vînenî ma çi wazenî.

Not tunika xo ra vet û da ci. Pîzemeşk not girewt û dest kerd ci wend. Her ke wend rengê rîyê ci vurîya. Destpêkê sûr bî dima zî bî zerd. Destpêkê notî de weşîya ci yena waştene ke o bi xo nêweş o. Dima zî seba çi erzak ci ra yeno waştene amebîy nusnayene. Badê cû qala erkên welatperwerîye yeno kerdene. Peynîya notî de çîyên ke wazenê tene bi tene nusnayê. Pîzeyê Pîzemeşkî wiriya. Destê xo yo çep na ser pîzeyê xo û wirêna. Dima destê xo yo raşt berd şatike û sawa ci, vilêna û hêrs bî. Waşt werzo, coka cehd kerd lê nêşa werzo. Ser kursî ra xo çewt kerd masa ser û vat:

–    Nika şima PKK’yij î?

Şewger:

–    Nê ma PKK’yij nîyî la ma heskerdoxê welat, PKK û gerîla yî.

Pîzemeşk:

– Ez şima zî gerîlayan zî nêşinasnena, reyna nêrê ver berê mi, temam. Ma şima do se kerê, şima nêşenê teba bi mi bikerê. Na dewlete ya. Hukmat o, polîs esto, cendirme esto.

Şewger û lajek fam kerd, hal senîn o û do senî bibo. Hewna xirabîye nêvejîya, Şewger werişt, pey ra zî lajek.

Şewgerî vat:

–    Ti vînenî, ti vînenî, ma şenê çi bikerê, çi nêkerê.

Şewgerî not destê ci ra girewt û vejîya teber, heta nêşî keye o û lajek ti cayan de nêvindertî.

Keye de hurdmîna kombîyayîş viraşt. Qisey kerd û fikrê xo kerdî yew. Se beno wa bibo, ganî naye ey rê nêverdê. Çunke o sucdar o. Ey PKK û gerîlayan ser o xirab qisey kerd.

Roja bîne Şewger û lajekî da piro şî Koyê Kurîsî. Cayê pêdîyin de vindertî, sey verê ameyo vatiş, di gerîlayî saeta xo de ameyî. Hetan xeyr ameyîşê yewbînî kerd. Gerîlayê Şewgerî  ra pers kerd û vat:

–    No embaz kam o?

Şewger:

–    Embazê min o, mi bi xo ya ard.

Gerîlayê tîtal:

  • Çiman ser o ameyî.

Gerîlayê tîtalî, Şewger ant kişte û vat:

–    Ti çira tena nêameyî. Keso ke ma nêşinasnenê to çira bi xo ra ardo?

Şewger:

– No lajek birayê gerîlayêk o. Birayê ey gerîlayêko dirbetin ameyo tepiştene yo. Ma nika piya gureyayene. Lajêk welatperwer o. Bi zere ra wazeno kar bikero.

Gerîlayo Tîtal:

– Nê-nê embaz wina nêbeno. Kesê ke ma nêşinasnenî, ti nêşenê bîyarê leyê ma. Dişmen sîxurê xo merdimê şehîd û embazan ra peyda keno. Keye û merdimê embazan ser o, dişmen zaf fêlbazîyan keno. Înan  banderê çîyanê xiraban keno, dima zî vera ma bikar ano. Ma zî dema merdimê şehîd yan gerîlayan vînenî, vanê temam nê xora yê ma yê. Pê bawer kenî. Bi rîwalê nînan de gelek car ma derb werdo. Raşt o pêro merdimê şehîd, gerîla û tepişteyan sey bîbikê çimanê ma yê. La wexto ke bî karê rêxistinî ganî ma zaf aya bê.

Şewger:

–    To zaf raşt vat embazo delal. Nika ra pey ez do nê çiyê ke to vatî xo rê bikera hîmê xebata xo.

Badê cû seba rewşe şîrove bikerê her di gerîlayan, yo tîtal û yê bînî, xo da kişte. Gerîlayê tîtalî nê yê bînî vat:

– No Lajek heta tiya ameyo eke ma xo reyde meberî, rind nêbeno. O do aciz bibo. Coka ez vana ma bi xo ra berê la ma heme çîyê xo nêmusnê ci. Heme çîyê xo ci ra mevajê.

Gerîlayê tîtalî vat:

– Ti raşt vanî, ma winî bikerî. Ez vana qey embaza Şewîne zî teba nêvana.

Nê galegalî ra pey. Her çaran da piro şî noqta xo. Şewîne xeyr ameyişê înan kerd. Meymanê xo na fine berd cayo ke gerîlayê cenî manenê.  Şewgerî dorûverî ra ewna, xeylî pak bî, biserûber bî. Wexto ke çaye ameye Şewger dî ke şuşeyê çay rind ameyê şûtene. Lajek zî şeqizî. Dormarê xo ra ewneno, bi aşkere aseno ke kelecanî bîyo.

Wexto toqa kerdişî de gerîlayê tîtal bi lezkanî zanayîşî gencî ser o dabî Şewîne. Coka aye pers ker û va:

–    Ti birayê kamcîn embazê ma yî.

Lajekî vat:

– Nameyê birayê mi Xerza yo, eyaleta Xerza de mendo. Di serî ra ver, ame tepiştene. Nika girotxaneyê Amedî de yo.

Wexto ke lajekî wina vat, Şewîne bi heyecan:

-Mi têvet ke ti birayê Embaz Xerza yî. Çûnke ti zaf şîyare Embaz Xerza yî.

Tafilê erziye bi ci, lajek kerd verara xo, verara xo ser de arde pêser. Lajek maç kerd û vat:

– Boya Xerza to ra yena. Hela mi rê vaje Xerza senîn o? Linga xo ra bîbî dirbetin, nika lengeno yan ney?

Lajek:

–    Şenik lengeno la halê ci weş o, zaf vîra koyan û embazanê xo keno.

Şewgerî dî ke lajekî zaf bale ante xo ser, kewt mabeyn û vat:

–    Embaz şima ez xo vîra kerda.

Şewîne:

–    Nê-nê ma to xo vîra nêkenê. Ma karê xo ser o qisayî bikerê ke şima berey nêmanê.

Şewger:

–    Temam.

Şewîne:

–    Destpêkê çi bî çi nêbî ti ma rê vaje embaz.

Şewgerî bi kilmî çiyê ke bî, amey serê înan vatî. Naye ser o Şewîne zî yew perso bîn kerd û vat:

–    Bireya şima çik a, şima vanê ma çi bikerî?

Şewger:

Ma vanê ma şîrê çalakî virazê, bi şeşderb qerşûn vera lingê ci bidê û dirbetin bikerê, wa heta peynîya cuya xo leng bigero.

Şewîne:

– Winî nêbeno, tometa ci hende giran nîya. Xora ma zî zanitênê cara yewine, waştişanê ma qebul nêkeno.

Şewger:

–    Ma ti vana ma çi bikerê embaz?

Şewîne:

– Ma bire girewte. Ma wazenê biremnê û biyarê tiya. Eke şima zî vajê beno, ma do plansazîye ser o vinderê.

Şewger:

–    Heya beno embaz, ma şenê biremnê la senî?

Şewîne tayê fikirîye peyê cû:

-Ti destpêkê keşfêko baş bike.

Mabên ra çend rojî ravêrdî peyê cû di gerîlayî, yo tîtal û yo bîn pêdima şî şewe kewtî Bidlîs. A şewe keyeyê Şewgerî de mendî. Roja bîne, qet nêvejîyay teber. Keşfo ke Şewger û lajekî kerdibî ra bawerîya xo pê arde. Demo bî şan, her çar niştî texsîye ro. Xora kifşo do çi çî bikerê.

Înan Pîzemeşk tepişt, kewtî rayîra birîsimî ser. Lajek ramitox o, Şewger vernî de ronişto. Her di gerîlayê ke nika çinayê şaristanijan xo ra da yo, Pîzemeşk girewto orteyê xo. Şeşderb zî destê înan de yo. Wexto ke ameyî nêzdîyê Koyê Kurîs, teksîye verê xo çarna rayîra wele ser. Tayê şî nêşî vindertî. Pîzemeşk sey destpêke nêterseno û nêlerzeno. O zano ke gerîlayî  bîlasebeb kesî nêkişenê. Di gerîlayî û Pîzemeşk, maşîne ra paya bî. Şewger û lajek ageyray û kewtî rayîr ser. Seba gerîlayan û Pîzemeşk, êdî şîyayîş paya yo. Pîzemeşk zî xeylî qelaw o. Gerîlayo Tîtal vernî de yo bîn zî peynî de yo. Pîzemeşk orteyê her di gerîlayan de yo. Ti bê bivîne ke Pîzemeşk nêşeno rayîr ra şoro. Rew edizyeno. Bîhna ci biryena. Her des gaman de vindenê ke Pîzemeşk bîhna xo bido. Her kes bêveng û vaj bî. Kesî qisey nêkerdêne. Wexto ke bî şewdir, her hîrê raywanî hewna zî rayîr de bî. Heta ke Koyê Kurîsî de reştî noqteya xo, Pîzemeşkî xeylê ereq da. Çîp û edaleyê xo xeylê dejayêne.

Noqta de Pîzemeşkî rê cayêko taybet verê ra amebî viraştene. Ca binê kemere de yo. Pîzemeşk berdêne wija. Tayê wext vîyart pey ra Şewîne şîye xeyrameyîşê Pîzemeşkî kerd. Gerîlayê Tîtalî, Pîzemeşk rê awe, dima zî çaye ard. A roje, Pîzemeşkî ara xo bi mirtoxe kerd. Gerîlayo Tîtal wezîfedarê taybet ê Pîzemeşk bî. Nobedarî Pîzemeşk ra qisey nêkerdêne. Wexto ke Pîzemeşk biwazo bi nobedarî ra qisey bikero, nobedar paşta xo çarnenê ci. Pîzemeşk zaf meraq keno ke do nê gerîlayan çi bîyarê serê sereyê ey. Xeylî persan ra pey gerîlayê Tîtalî cewabê ey da:

–    Ti vînenê-vînenê tenêna sebir bike.

Roja dîyine de yew gerîla ame û ci ra vat:

– Ma ewro perwerde vînenê. Waneya (ders) ma zî Mêjûyê Kurdîstanî yo.

Pîzemeşkî qisey kerdişê ey ra fam kerd ke o semsûrij o. Zimêl qeytan, dest û pa yo.

Roja hîrêyine de yew gerîla ame û ci ra vat:

– Dersa ma ewro, Rastiya Rêyberî ya. Ma do qala cuya Rayber Apdullah Ocalanî bikerê. Qala qeçekîya ey, key û senî dest bi têkoşîne kerd bikerê.

Roja çarine de gerîlayêk ame ke hewna zimêlê ci nêvejîyayê. Pîzemeşkî zaf meraq kerd û ci ra pers kerd va:

–    Lala lawo ti kotî ra yî?

Semedo ke gerîla qet cayê xo û nameyê xo yê raştî kesî ra nêvanê gerîlayo mamosta şenik vindert, gelo raşt xo bido şinasnayîş yan nê. Eke tayinan direyî persay naçar manenê ke zûrî bikerê, qestîka cewab danê. Eke winî nêkerê rêxistin, keye û merdimê gerîlayan beno ke zirar bivînê. Qandê rindîye zûrîkerdiş asayî yo. Labelê gerîlayo ciwan bire da ke xo raşt bido şinasnayîş. Semedo ke nêzano zûrî bikero. Eke zûrî zî kerd rîyê ci beno sûr, rew fam beno ke o zurî keno. Xora ey waşt ke bawerî bido Pîzemeşkî, çunke ewro mamostayê ci yo. Ey vat:

– Ez Şirnex ra yo. Seba ke dewa ma Besta de ya, keyeyê ma rew gerîlayî şinasnayî. Coka ez zî rew ameya gerîlayan miyan Xalo.

Pîzemeşk nê gerîlayê gencî ra xeylî hes kerd. Pîzemeşkî  vat:

–    Weş û war be birak. Embazê şima xo nêdanê şinasnayîş la to sey înan nêkerd.

Gerîlayo ke mamostayê a roje yo, waneya yewine wina daye:

– Mi şaşitîye kerde, ganî mi xo bi to nêdaba şinasnayene. Çunke cuya ma de xo dana şinasnayîş çiyêko raşt nîyo. Coka ti zî çiyê nêraşt ra çepikan mecene. Her dem raştîyan reyde bicuye. Sey şorişgêr û welatperweran.

Pîzemeşk şenik şerm kerd û vat:

–    Çiman ser o embaz, qusurê mi de meewne.

Mamostayî berdewam kerd û vat:

–    Waneya ma ya ewroyî Mêjûyê PKK ya.

Roja pancine de yew gerîla ame û vat:

–    Ewro perwerdeyê ma gerîlatîye ser o yo. Xo hadre bike ma do şirê.

Pîzemeşk pers kerd û vat:

–    Ma şinê kotî?

Mamosta:

–    Ti vînenê-vînenê tena xo hadre bike. Nîm saeta bîne ma kewenê rayîr ser o.

Înan xo Koyê Kurîs ra ver bi Gelîyê Şêxcuma da. Şiverê zaf civirî şona cêr. Mamostayî destpêke de  senî gam çekero, musna ci. Pîzemeşkî pîzeyê xo de vat: “Ma ez qeçeka ke no mi mûsneno rayîr ra şîyayîşî”.

Mamosta senî ke  mezgê ci biwano ci ra vat:

– Cuya gerîla zaf ciya ya. Êyê ke newe yenê gerîlayan mîyan sey qeçekan newe ra musenê cuyayîşî. Eke ti paya xo sey ma çekerd, teba bi to nêbeno. La eke ti baldarî rayîr ra nêşî ginenî war o, gilê daran çimanê to ra şinê. Coka ez ewro bîya mamostayê to.

Şî resay laye. Laya ke gelîye de ya. Pîzemeşk reyna xeylê ereq da, kişta laye de çinayê xo vetî, giran-giran şî kewt awe mîyan. Xo şut dima vejîya teber, şî sîya vîyalêre de ronîşt. Tivatêne qey newe ra ameyo dinya. A roje Pîzemeşkî hîna başêr xozaye şinasnaye. Êdî meraqê keye û karê xo nêkerdêne. Vêşêr xoza û cuya gerîlayan ser o fikirîyênê. Vereşan ra ê senî şî, winî zî amey cor. Wexto ke resay serê gilî, Pîzemeşk vindert, winî vîstêk Koyê Sîser ra ewna. Dima zî ewna Koyê Kemberî ro. Nêzana çira la zaf bi xo bawer bî. Heme ca ver çimanê ey de bî. Seke hêlî pir bi baldarî geyreno û dorme ra ewneno winî. Ewnayîşê ci zî bedilîyaybî. Êdî winî veng-veng xoza ra nêewneyêne. Se bî se Pîzemeşkî hama veng fîşt xo ra û vat:

–    Wateyê heme çîyî esto.

Dest na pîzeyê xo ser, hîs kerd ke tayn bo zî helêna yo.

Roja vîstine de êdî gerîlayan nobeta Pîzemeşkî nêgirewtênê. Pîzemeşk zî ge-gane şîyêne karê teberî labelê ê ke nêzdî yê. Rey-rey nan pewjeno. Rey-rey zî şino kulinde werd pewjeno. Laşa ci şenik biya. Sey gerîlayan bi vengê berzî huyeno. Ge-ge qîr dano vano embaaaz. Sey verê rew-rew hêrs nêbeno.

Roja hîrisine de Şewîne heme gerîlayî ardî pêser. Şîye vernîya înan de vindert. Venga Pîzemeşkî da, o ame leyê Şewîne de vindert. Şewîne dest bi qisayan kerd û vat:

– Ma nameyê Pîzemeşkî vurna. Êdî embazî wa ci ra mevajê Pîzemeşk. Nameyê ci ê newe ZERRÎWEŞ o. Ma do ewro ra tepiya ci ra vajê, embaz Zerrîweş.

Ê vîstan de zereyê Zerrîweşî zîz bî, şenik mendibî bibermo.

Roja çewresine de şewdir merasîm ame viraştene. Şewîne çeke dest de şîye vernîya embazan. Eke ûsulê leşkerî pê ardî ra dima Şewîne:

–    Embaz Zerrîweş ewro şino. O do xatirê xo biwazo. Kerem bike embaz Zerrîweş.

Zerrîweş şî vernîya embazan û vat:

– Ma ez şena vernîya şima de qiseyî bikerî. Ez wazena tena yew çî şima rê vajerî. Tirkiya ra bigê heta Ewropa, doktorê ke ez nêşîya nêmendî. La mi nêweşîya xo rê derman nêdî. Na çewres rojîya ez tîya ya. Nêweşîya mi bîye weşîya mi ke ez nêweşê obezîte bîya. Çiyo ke min fam bikera kerd, xora şima rê vatiş ganî nîyo. Homa hetkarê şima bo.

Dima sere ra heta peynîye şî tene-tene gerîlayan ra xatir waşt. Verara xo arde pêser dima vat:

–    Ez çimanê şima de çilaya azadîye vînena!

Zerrîweş kewt rayîr ser o, vernî de Şewîne, peynîye de zî gerîlayo Tîtal. Des deqa noqta ra dûrî kewtî. Şewîne vinderte, miyanê çimanê Zerrîweşî ra ewna. Zerrîweşî vat:

–    Temam embaz, temam, qet kaxu meke.

Şewîne verê xo çarna gerîlayê Tîtalî û vat:

–    Berê heta rayîra birîsim ser o. Wexto ke maşîna vinderna û nişt ci o wext agêrê bêrê.

A serre gelek ciwanê kurd amey û beşdarê gerîlayan bîy. Erzak zî bi qamyonan ame Gelîya Birîsime.

 

Şîrove Binuse

Şîroveyê xo binuse!
Nameyê xo binuse